Skip to content Skip to search
About Report a problem (opens in a new tab)

menare

MENARE
, a Gallico Mener, Ducere, regere. Camillus Peregrinus in Histor. Princip. Longobard. apud Murator. tom. 2. pag. 258. : De aliis vero personis, vel rebus habeat sicut proprium suum Menandum et gubernandum usque ad menses tres. Chronic. Bergom. ad ann. 1397. apud eumdem tom. 16. col. 894 : Acceperunt duos equos qui Menabant dicta plaustra. Vide Menata et Minare.
Unde nostris Meneur, Tutor, gubernator. Charta Phil. Pulc. ann. 1308. in Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 340. col. 2 : Jehanne dame du bois Arnaut et Rogier du bois Arnaut tuteurs, curateurs, Meneurs, etc. Lit. remiss. ann. 1410. in Reg. 164. Chartoph. reg. ch. 329 : Icellui suppliant ou ses amis pour lui ont fait paix et satisfaction au filz dudit Turout, qui est soubzagié ; ou à ses Meneurs ou tuteurs pour lui. A verbo Mener, Tueri, uti tutores solent. Lit. ann. 1371. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 392. art. 9 : Et a esté accordé entre nous et les diz habitans, que se il advenoit que aucuns desdiz habitans Menast son enfant, etc. Mesmener, pro Malmener, Male accipere, in Poem. Roberti Diaboli MS. : As félons tient et députaire Ceux qui sont fol ont Mesmené. Vide supra Maletractare. Parmener vie dissolue, Libidinose vivere, in Lit. remiss. ann. 1409. ex Reg. 163. ch. 267.

Saved

Recent

Keyboard shortcuts

/ s Search
← → Previous / next dictionary
1 – 9 Go to dictionary 1–9
j k Next / previous word in the word wheel
m Switch between Logeion and Morpho
b Save or unsave this word
Shift B Saved and recent words
l Look up the selected word
Esc Close suggestions or a panel
? This list