proximo
proximo, very lately, shortly
Found Proximo with different capitalization.
Proximo masculine dative singular superlative, adverb superlative, masculine ablative singular, masculine ablative singular superlative, neuter ablative singular superlative, neuter dative singular superlative, masculine dative singular of proximus
Proximo neuter dative singular, neuter ablative singular of proximum
proxĭmō, adv. [proximus],
- very lately, Cic. Att. 4, 17, 3.
proxĭmo, āre, v. n. and a. [proximus],
- to come or draw near, to approach, be near (only post-class.; for in Cic. N. D. 2, 44, 112, we should read proxima): dum in vicum proximamus, Ap. Met. 2, 32, 5 Oud.; Bip.; alicui, Sol. 48: foribus, Ap. Met. 6, 3, 12 Oud.; ripam maris, id. ib. 11, 16, 13.; luce proximante, id. ib. 5, 6, 31 Oud.; per quam proximamus ad Deum, Vulg. Heb. 7, 19.
1. proximo, āvī, ātum, āre (proximus), sich nähern, nahe daran sein, -liegen, nahe herankommen, m. Dat., proximat ei Margiane regio, Solin. 48, 2: m. Acc., ripam maris, Apul.: absol., senex per viam proximat, Apul.: ut imago etiam videatur proximare, Chalcid. Tim.: luce proximante, mit Tagesanbruch, Apul.: iam proximante die, Solin. – miles ad secreta iudicis proximatus, Cassiod. – neutr. pl. des Partiz. Präs. subst., ut pronius sit cutis laevitate proximantia aemulari, Solin. 30, 26.
2. proximō, Adv. (Abl. v. proximus), ganz kürzlich, Cic. ad Att. 4, 17, 3 (= 4, 18, 5) zw. Apul. met. 1, 4 (auch Eyssenhardt).
See: proximare
1 proxĭmō, adv., c. proxime : Cic. Att. 4, 17, 3 [4, 18, 5 ].
2 proxĭmō, āre (proximus), intr. et tr., sʼapprocher de, être proche de : [avec dat.] Sol. 48, 2 || [avec acc.] Apul. M. 11, 16 || [abst ] luce proximante Apul. M. 5, 6, à lʼapproche du jour || pass. proximatus, approché de : Cassiod. Var. 11, 6.
- 1. naderbij komen, naderen (abs.; m. dat.; acc.) [foribus; ripam];
- 2. (v. tijd) naderen, aanstaande zijn.
proximō
adv.
- proximus, very lately, shortly: proximo a. d. vi Kal. Octobr., just before.