proximare

proximare [CL] , to come close, draw near (to): a (in space); b (in time); c (transf.). a cum a ~antibus [v. l. approximantibus] accolis illius solitudinis experientiam sciscitaretur Felix Guthl. 25; ~ante terris navigio Bede HE I p. 12; antequam advenirent, latrunculi praecipiti cursu ad ~antia sibi gronnae latibula ‥ confugiunt Asser Alf. 97; armis irradians pedetentim proximat ille Steph. Rouen II 605; nec accedat ‥ ad lectum alterius, ne, dum adinvicem ~ant corpora, nutriant libidinis incentiva Cust. Westm. 141 (= Cust. Cant. 187).  b hora ~ante intrepidus locum adiit Bede Mark 243C; transacto beati certaminis cursu, ~ante jam fine ‥ B. V. Dunst. 11.  c ~ante ad perfectum opere misit legatarios Bede HA 5; introductio ‥ melioris spei per quam ~amus ad Deum Id. Sam. 516; Jesus spondet spem per quam ~amus ad Deum Lanfr. Comment. Paul. 393A; s1356 concernentes ‥ terras nostras exterminio irrecuperabili ~are Meaux III 102.