Ser
Sēr, ēris, v. Seres.
1. Sēr, Sēris, m. (Σήρ), der Serer, Plur. Sēres, um, m. (Σηρες), die Serer, eine Völkerschaft im östlichen Asien, und zwar im östlichen Teile der kleinen Bucharei, in der Kotschotei und einem Teile des westl. China, berühmt durch die Bereitung seidenartiger Stoffe, Mela 1, 2, 3 (1. § 11) u. 3, 7, 1 (3. § 60). Plin. 6, 54. Amm. 23, 6, 67 sq. Verg. georg. 2, 121: Akk. Seras, Hor. carm. 1, 12, 56. Mela 1, 2, 3 (1. § 11). – Sing. (meist kollektiv) bei Auson. edyll. monos. de hist. 24. p. 137 Schenkl. Sen. Herc. Oet. 667 Leo. – ➳ Dav. Sēricus, a, um (Σηρικός), serisch, ferrum, Plin.: sagitta, Hor. – pulvillus, serisches (seidenes Kissen, Hor.: vestis, serisches (seidenes) Kleid, -Decke, Plin.: so auch toga, Quint.: carpenta, mit serischen (seidenen) Vorhängen, Prop. – subst., a) sēricum, ī, n., serischer-, seidener Stoff, Solin. u.a.: u. seidenes Kleid, Tertull.: Plur., sērica, ōrum, n., seidene Stoffe, -Kleider, Prop., Sen. u.a. – b) sīricae, ārum, f., seidene Kleider, Corp. inscr. Lat. 4, 1940. – c) sēricī (sīricī), ōrum, m., Seidenhändler, Salv. de gub. dei 4, 14, 69 (wo Halm mit cod B Syricorum hat).
1 Sēr, (16) Sēris, m. , Sen. Herc. Œt. 668 ; Sēres, um, pl., Virg. G. 2, 121 ; Plin. 6, 54 (Σήρ), les Sères, peuple de lʼInde orientale : commercium Serum Sen. Ep. 90, 13, le commerce avec les Sères [c.-à-d. de la soie], v. sericum.
Sire, Itali
Messer, nostri etiam
Messire. Vita B. Torelli Papiensis n. 24 :
Ipse Notarius, qui vocabatur Ser Aloysius. Occurrit ibi pluries. Acta
sunt hæc apud villam S. Antonii, Viennensis diœcesis,..... præsentibus discretis
viris.... Ser Nicolao, Ser Andreæ de Pistoyo, et pluribus aliis fide dignis.
Italis vero Seridem sonat quod nostris
Ser
Ser, river in land of Seres
- Paus. 6.26.9