solidum
solidum, a solid substance; principal (sum of money); security
Found Solidum with different capitalization.
Solidum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of solidus
Solidum neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of solidum
1 sŏlĭdum, n. adverbial (solidus), fortement : Apul. M. 5, 28.
2 sŏlĭdum, (11) ī, n. pris substt (solidus), ¶ 1 le solide : Cic. Nat. 1, 75 ; solida Cic. Nat. 2, 47, les solides || solido procedere Liv. 44, 5, avancer sur un terrain solide ; per solidum Tac. Ann. 4, 62, sur une base solide ; [fig.] in solido Virg. En. 11, 427, sur du solide = en lieu sûr ¶ 2 totalité dʼune somme : Cic. Rab. Post. 46 ; Hor. S. 2, 5, 65 ; Tac. Ann. 6, 17.
- 1. iets dichts, het vaste, vast lichaam, vaste grond; ➤ -o offendere op iets vasts stoten; in -o procedere op vaste bodem; ~ arboris kern;
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) veiligheid; ➤ in -o locare in veiligheid brengen; in -o esse; bona sua in -o habere;
- 3. het geheel, totale som, gehele kapitaal; ➤ -um solvere of reddere alci;
- 4. (Hor.) het essentiële, echte; ➤ inane abscindere -o het waardeloze van het waardevolle scheiden.
In solidum, vulgo
Promittentes in Solidum bona fide, etc.
Charta ann. 1354. apud Baluz. tom. 2. Hist. Arvern. pag. 320 : Constituerunt se et
quemlibet eorum in Solidum deytas, etc. Vide in Solidata.