solifugum
Solifuga, Festo
Solipunga, quod genus est, inquit,
bestiolæ maleficæ, quod acrius
concitatiusque fit fervore solis : unde etiam nomen traxit. Solipuga,
Plinio lib. 8. cap. 43. Solpuga, apud Lucanum lib. 9. v. 837. Gervasius
Tilber. in Otiis Imper. apud Leibnit. tom. 1. Script. Brunsvic. pag. 923 : In
Sardinia nec lupus ex antiquo nec serpens gignitur. In ea est Solifugum animal, morsu
homines perimens.