abandum
bannummissa, proscripta ;
chose abandonnée. Charta communiæ Incrensis ann. 1158 :
Si quis vero Abandum ab aliquo acceperit, si disrationare se jure
accepisse non poterit, lege qua vivit, reddet illud. Si autem defensum ei fuerit, in
injuria et violentia erit, veniensque ille cum duobus testantibus quod suum Abandonum
est contradictum, ad majoris Communiæ clamorem suum jus disrationatum Charta Communiæ S. Quintini ann. 1195. et Crispiaci ann. 1205 :
Ubicunque burgensis pro catallo suo Abandon acceperit, sine forisfacto accipiet.
Quod si quis negaverit, Burgensis judicio Scabinorum per justitiam nostram assequi
debet : et si quis Burgensis Abandon abstulerit Burgensi, reddet catallum.
Charta Communiæ Hamensis : Si quis de Communia suum habandum capere voluerit, non
illud capiat, nisi duobus testibus adhibitis : quod si defensum fuerit, et clamor inde
ad Majorem et suratos delatus fuerit, totam querelam super testimonio testium
denominatam obtinebit. Si autem suum Habandon in pace dimiserit, et postea debitum et
Habandum negaverit, ad Justitiam trahetur per rationabiles plegios, etc.
Rursum : Qui autem defuerit, totam querelam amittet : verum qui Abandon cepit ante
litis ingressum, de Abando suo in saisina erit. Charta Communiæ Attrebatensis
ann. 1211. art. 15 : Si miles Burgensi pecunias debens, se inde subdiderit Legi
Scabinorum coram eis, eumque non juverit Justitia nostra ab eo requisita, Burgensis
vadium Militis et Abandon capiet intra partem civitatis sine forisfacto.
Burgensis vadium Militis ad Abandum accipiet intra pacem civitatis sine
forisfacto.Abandum, Abandonum, etc. intelligenda esse de bonis mobilibus, vel immobilibus in pignus seu cautionem assignatis pro pecunia debita, venditione aut permutatione cavenda, et firmanda. Gall.
in bannum missaprimo occupanti derelicta non cedat ; sed tantum sub hasta vendi possit, creditoris venditorisve arbitrio permitti, ubi creditum non solvitur, et res venditæ aut permutatæ ab aliis repetuntur. Hinc illæ Leges de quibus supra :
Si quis de Communia suum Habandum capere
voluerit, non illud capiat nisi duobus testibus adhibitis. Ne scilicet dum suum
repetit, furti reus habeatur. Burgensis vadium Militis ad Abandum accipiet intra pacem
civitatis sine forisfacto, etc. Huic porro interpretationi favent cætera quæ
sequuntur exempla, atque intelligitur dare in Abandonum, et
ponere in Abandonum, idem esse ac oppignerare, obligare, Gall.
Bona fide garandire promitto per Abandonium omnium rerum
mearum, id est per sponsionem seu obligationem. Litteræ Simonis Matiffardi
Officialis Remensis an. 1274 : Assignaverunt dictam Ecclesiam ad omnia bona
sua..... et ea dederunt in Abandonium.Dare in Abandonum, Gallis,
Abandonner, Italis
Dedit in Abandonum præfato capitulo terram suam, quam tenet de vice-domino
Ambian.Ponere in Abandonum. Charta ann. 1225. in Tabul. Abb. sancti Joannis Ambian. fol. 288 :
Rogavi dominum meum Willelmum de Kaieu, ut pro me
se et suos heredes obligaret dicto domino Reginaldo Alia Beatricis Comitissæ
Guinensis apud Duchesnium : Ego et Balduinus filius meus posuimus in Abandonium D.
Ludovico quidquid tenemus de ipso.
Ponentes in Abandonium erga dictam ecclesiam pro garandia portanda totam terram
ipsorum de Condeto.Ponere in Abandonium, eadem significatione, in Charta Joannæ comit. Fland. ann. 1234. ex Chartul. S. Petri Insul. sign.
Decanus, ch. 152.
abandum, quæ olim Compendii vigebat, a S. Ludovico ann. 1260. antiquata. Dom.
Ordinatum fuit, et unanimiter concordatum per totum Consilium quod quædam captio
quæ fiebat apud Compendium, et dicebatur Abandons, cesset amodo et amoveatur
omnino.bannum, putatque effictam ex tribus voculis,
a, ban, don, quasi
datio in bannum: quæ quidem viri docti conjectura licet quodammodo vera sit quoad originem vocabuli, falsum tamen ex tribus voculis conflatum esse, cum ex duabus tantum,
aet
bandon, effictum sit ; ita ut res
posita in Abandonum, eadem sit quæ
in bannum, vel
in bandum missaest, id est, proscripta, ac proinde ut derelicta primo occupanti cedat : nam et
bandumpro
bannumusurpatum infra docemus. Sic poetæ nostrates vernaculi vocem hanc passim dividunt.
Tos mes tresors vos est A Band on mis. Prenez ma terre tot A vostre Bandon. La cité fut assise à environ, Flamenc l'assistrent d'une part A Bandon. Li fet crier par tost l'ost A Bandon, Que nus ni praigne vaillant un esperon. A Lucebonne fu le Roy et cils Baron. Et Pietres vint à li a force et A Bandon. Bandonut plurimum sumitur pro
arbitrium: quod res derelictas et proscriptas cuilibet pro suo arbitrio occupare licitum sit. Ita hæc verba Will. Tyrii lib. 14. cap. 4.
pro arbitrio, vertit Hugo
Plagonejusdem Gallicus interpres MS.
à son Bandon. Qua etiam notione
Abandonaccipi constat in Consuetudinibus nostris municipalibus, cum de porcis, aut aliis animalibus agunt, quæ pro libito incustodita pascunt in agris : ut in Aurelianensi art. 156 ; Normann. cap. 8 ; Nivernensi cap. 15. art. 6. cap. 17. art. 2. 6. 7. et Meledunensi art. 179. Assisiæ Hierosol. MSS. cap. 111 :
Si aucun autre que Cheralier doit dete, que
li ait connu en ourt, ou que il ait esté prové, si com la Court l'a esgardé, ou connu,
ou recordé, et li seignor li commande que la paie dedans sept jours, et il ne la paie,
et il ait chose de quoi il le puisse paier, et le seignor le puisse trover, il le doit
faire prendre et faire vendre guage A Bandon tant que celui à qui il doit, soit
payé. Vide prætereaSe l'acreour veut il seportera le guage en son hostel et le
tenra toute la quinzane se il veut.... et se il ne le paie a chief de lai quinzaine,
la razon coumande que il peut puis fait crier le guage et vendre le par la ville
Abandon, et qui plus li doura si l'ait ; ubi in cod. monac. (cui caput hoc est
72.) legitur : et vendre le gage par la vile gage Abandon et qui,
etc.