abante
ăbante [ab-ante, like Incircum, insuper, etc.; cf. also the Heb. and the Engl. from before]. Prep. with abl.,
- from before: abante oculis parentis rapuerunt nymphae, away before the eyes of the father, Inscr. Grut. 717, 11. —
- II Adv., before: ne (quis) abante aliam (arcam) ponat, Inscr. Orell. 4396.
ab-ante (ital. avanti, französ. avant), als Praep. m. Acc., vor etw. weg, ab. faciem, Itala levit. 19, 32: ab. eum, Itala Nahum 1, 5 oder als Adv., vorweg, Firm. math. 2, 22.
vertit et econtra quicquid ab ante tulit Gower VP 160; hec et plura ferox rabies, que nullus ab ante / viderat, insolita fecit in urbe mala
eaque ‥ pro magnificatione ipsius ab ante fecimus
quern equum ‥ dominus W. ~e namavit
comes ab ante diem armatus ierat Londoniam capere
ăbantĕ, adv., devant : Firm. Math. 2, 22 || prép. acc. : Vulg.
Fundi hujus dominus infans hic jacet similis Deo.
hunc Abante oculis parentis rapuerunt nymphæo in gurgite, etc. ἀπὸ ἐνώπιον, ἀπὸ προσώπου in libris sacris de devant les yeux de son père.
Dum eos
(Claravallenses) itaque attendo, diurnis horis nocturnisque vigiliis Ab
Ante medium noctis, usque ad primam diei, facto breviter intervallo, tam sancte tam
infatigabiliter psallentes, etc. Nec certe adeo insolens est præpositiones
præpositionibus aut adverbiis antepositas reperire. Cicero l. 3. Epist. ad Atticum 17 :
Nuntii nobis tristes, nec varii venerant Ex ante diem Non. Jun. usque ad pridi
Kal. Sept.