accarratio
Confrontationes vero fiunt exhibitis
ipsi reo testibus, et in ejus conspectu positis, unde et Accarrationes a Cara barbaro
nomine quod faciem significat, nominantur. Certe apud Occitanos et Vascones
etiamnum carefaciem sonat, unde vox
Accarercum reo testes conferre, inquit D.
Accaration, in Reg. Parlamenti Tolosani ex Codice regio 9879. 6. ad. ann. 1458.
Pour ce qu'il est venu à la notice de la Cour que Me Jean de Vernhe le
jeune, licentié ès loix, avoit dit à Me Guibert Rouch, conseiller du roy en
ladite cour, certaines parolles touchant l'arrest de Lezat, à la charge et foule
d'icelle cour et d'aucun soupçon d'icelle, lad. cour a faict Accaration dudit
Me Guibert et dudit de Vernhe. Vulgatius, Acarement. Hispani
Acarardicunt, pro In mutuum conspectum et colloquium adducere ; a
Cara, iisdem, Facies, vultus. Vide Cara 1.