affibulare
regnantem affibulat clavus irrisum
alea vel scacci si ludo dampna ministrent, / pectore non sevos affibulet ira furores
Pallium, quo
in Curia Affibulatus erit, Dispensatori dabitur, etc. Ibidem :
Defibulare, pallio se exuere. Charta Octaviani Cardinalis sub Alexandro
IV. apud Ughellum tom. 3. pag. 634 : Cotta vel superanea Affibulatis. Hinc
Gallis La fist d'un mantel Afluber, Du plus riche qui pout trouver. Infra : Son mantel jus à terre mist, Tout Déflubé dessus s'asist.
Vestent bliaus et peliçons hermins, Et Afublerent les manteaux sebelins. Idem poëta : Desafublée, chauciée en eschapins. Diffibulare, est Fibulam dissolvere : apud Alanum de Insulis in planctu naturæ initio, et in Anticlaudiano lib. 1. cap. 7. qua voce usus Martialis in re obscœna. Vide Fibulatorium.
Affuleure, vel
Affulureet
Affulooir, pro Capitis velum seu tegumentum. Mirac. B. V. M. MSS. lib. 1 :
La mere akeurt qui brait et crie, S'Afuleure a terre rue, etc. Paraphr. Ps. Miserere:
Cil qui le Deable dechoivent, Ki deffont lor Affuleures, Et lor vilaines vesteures. Lit. remiss. an. 1455. in Reg. 183. Chartoph. reg. ch. 57 : Le suppliant
vesti sa chemise et sa robe, et tout piez nus sans chapperon, ne autre Affulure, etc.
Affulooir, in Lib. rub. Domus publ. Abbavill. fol. 40. v°. Vide infra Afubals.