apostata
ăpostăta, ae, m., = ἀποστάτης, an apostate (eccl. Lat.).
- I Lit., Tert. adv. Marc. 5, 11; Sedul. 5, 138; Cod. Th. 16, 7, 1. —
- II In gen., a bad, wicked man: qui dicit regi, apostata, Vulg. Job. 34, 18: homo apostata, vir inutilis etc., ib. Prov. 6, 12.
apostata, ae, m. (ἀποστάτης), der Abtrünnige vom Glauben, der Apostat, Tertull. de pudic. 9 u.a. Eccl.
persolvo debitum ‥ amicale ‥ Christi tironibus, grave ‥ ~is
earundem ‥ ~arum cicatrices ‥ ita ‥ curavit ut ‥ ad martirii palmam praecederent
ut nomen et memoria ~arum de catalogo regum Christianorum prorsus aboleri deberet
de ejus [diaboli ] corpore, quod maxime in impiis et ~is et in hereticis denoscitur constitutum
homo ~a,afliged mon , i. retrogradiens
sit pars ejus cum ‥ Juliano ~a aecclesiarum Dei oppressore
pessima fex hominum Julianus apostata, regum / pessimus
[Benedictus ] Judeis est redditus ~a Christianus
Christiani ~e ‥ detractari debent et conburi
~a ‥ a fide inter hereticos computatur
hic, hec apostita, qui bene incipit et statim recedit
metu mortis ~e Turcorum, contempta superstitiosa vanitate, ad Christiane relligionis fidem conversi, regi Ricardo se subdiderunt
quod [Anselmus ] ‥ Urbanum apostolicum, alterum ~am pronuntiaret
deposito ~a archiepiscopo Stigando
a tempore quo divisa est ecclesia per †~os [(? l. ~as ] introductos
[J. Wicliff ] emisit viros ~as, de fide catholica pessime sencientes, ad dogmatizandum
regis pietas miserentis milicie dicti ~e [J. de Veteri Castro ] distulit mortis ‥ sentenciam
quoniam quidam ~e ‥ de ordine suo egredi sine licentia prelatorum suorum et in seculo seculariter conversari, abjecto religionis habitu, non verentur
attendentes pericula ‥ ~as ad certos ordines recipiendi(
frater Augustiniensis erat et ~us est
~arum qui in ‥ ordinis Fratrum Minorum scandalum relicto habitu religionis sue ‥ infra regnum ‥ vagantur(
nuper ‥ commonachus ecclesie nostre, nunc autem ~a et fugitivus
predictus W., secundum formam regule sue detentus, se justiciari et castigari non permittens set ‥ muros ‥ prioratus Dunolmie noctanter ut ~a transcendens
ipsum ~am ordinis [de Monte Carmeli ] ‥ nequiter affirmantes
tenemini ‥ ~as vestros cum lacrymis revertentes ‥ iterum recipere
ăpostăta, æ, m. (ἀποστάτης), apostat : Cod. Th. 16, 7, 7 ; Eccl.
Prævaricator, S. Ambrosio in Epist. ad Theodosium Imp. ubi de Juliano Apostata. Jo. de Janua :
Apostata, Perversus, Renuntiatus, Refuga,
Retromissus. Avitus Viennensis Epist. 4 : Quasi jam Apostatas, id est, ab
standi firmitate deciduos, necesse est a Communione suspendi. Decretum Nicolai
II. PP. in Synodo Romana ann. 1059. editum : De his autem Clericis qui tonsuram
projiciunt, et a Clericatu recedunt, quos Apostatas Julianistas jure vocitamus, ut nisi
ad professionem Clericatus Vide titulum
Codic. de Apostatis lib. 1.