arconnare
Arçondicitur, lanam præparare, Gall.
Omnes lanerii villæ
Belvacensis, qui proprium habebant artificium, lanas suas platebant
(plectebant) , Arçonnabant, etc. Arçonneur, ejusmodi opifex dicitur,
in Lit. remiss. ann. 1399. ex Reg. 154. Chartoph. reg. ch. 443 : Ledit Guillaume
decoppa et destroncena par grant despit à Jehan Cyrot Arçonneur la corde de son
arçon. Vide Arconnarius.