barginna
Barginna, et Vespillonem, et Barbarum, significaverit, prætereaque fuerit Barbarorum
bargenas, fuisse
barbaros funerum elatores, vocemque
Barginna, esse barbaram non Latinam, quam a
Baarvidetur accersere Bignonius, et in veteri Glossario Saxonico
feretrumdici observat ; unde forte, inquit,
funerum elatore. Flavius Caper lib. de Orthographia :
fortes in bello. His adjungenda, quæ habent Grammatici recentiores. Glossæ MSS :
Barginusistis Auctoribus,
Barrigenadicitur Papiæ.
Barrigena, peregrinus. Glossar. Lat. MS. Reg.
Barigenæ, peregrinæ.
Barrigenæ, peregrinæ. Ad quod Grævius ait credere se intelligendas illas mulieres quæ Senæ in insula Gallica habitabant, de quibus Mela 3. 6 :
Sena in Britannico mari, etc. Cujus antistites perpetua
virginitate sanctæ numero novem esse traduntur : Barigenas vocant, putantque ingeniis
singularibus præditas, maria ac ventos concitare carminibus, sese in quæ velint
animalia vertere, sanare quæ apud alios insanabilia sunt, scire ventura et
prædicare. Hæc Grævius post Vossium. ad quem mittit lectores.debarginaest
Vargus, quod cognatum videri haud inepte monetur apud Forcell. h. v.
Barragouin, cujus interpretatio aperta est ex Lit. remiss. ann. 1391. in Reg. 141. Chartoph. reg. ch. 191.
Lesquelx appellerent l'exposant sanglant
Barragouyn ;.... icellui leur dist : Beaux seigneurs, je ne suis point Barragouyn : mais
aussi bon chrestian, d'aussi bonnes. gens, et aussi bon François que vous
estes.