becha
Habitum autem deferebant fratres distinctum a veste Franciscana, quem
Becham vocabant ; habitum scilicet brevem cum capucio ante et retro, ac chordam usque
pyramidali forma (unde procul dubio Becha dicebatur) cui a tergo pannea
lingua hærebat.
Beccumseu acumen. Acta SS. Junii tom. 3. pag. 547. A. de B. Petro Gambacurta :
Et dimittitur
Beccha Capuccii, et novæ acceptantur Constitutiones. Capitul. gener. S. Vict.
Massil. ann. 1378 : Nullus portet caputium cum Becha, cum cauda longa seu
almucias.