caupulus
caupŭlus, i, m.,
- a kind of small ship, Gell. 10, 25, 5; cf. Isid. Orig. 19, 1, 25, where Lind. has caupilus.
caupulus, ī, m., eine Art kleiner Schiffe, Gell. 10, 25, 5. – Nbf. caupillus, ī, m., Isid. 19, 1, 25.
caupŭlus, ī, m. Gell. 10, 25, 5 et caupillus ou -ilus ou -olus, ī, m. Isid. Orig. 19, 1, 25, petite barque.
Quicunque
navis Caupulum involare præsumpserit, inferat ei cujus est navis, sol. 17. et mulctæ
nomine sol. 4. pro caupulo vero sol. 4. et mulctæ nomine sol. 2. Ubi
scaphanavis usurpatur : sic autem dictus quod
caupiformam referat.
Ordinamus observandum, quod nulla navis, vel lignum aliquod, Caupulusve, vel
barcha aliqua, teneantur deinceps vel sustineontur plena in portu. Occurrit
rursus lib. 1. cap. 51. et 67.Caupulus, in iisdem Statutis lib. 1. cap. 49.
Tenetur prepositus tenere et habere navettas seu naviclas et Caupols
ad deferendum omnia que sunt necessaria in insula. (Cart. Magalon. ex Rer. Soc. Sav.
1873. 416.)
Caupoli, quantum
Caupolovehi potest ;
Caupolerius, qui habet
caupolum. Eadem Satuta lib. 4. cap. 5 :
Statuimus, ut quilibet
Caupolerius in Massilia stagiam faciens teneatur ter in anno deferre, vel facere
deferri, unam Caupolatam cum suo Caupolo, vel cum alio, de fimo extracto a Communi, seu
ad expensas Communis, de portu extra buccam portus, illuc scilicet ubi consuetum
est. Vox Caupolatasemel et iterum occurrit cap. 6.