cessator
cessator, a loiterer, idler
cessātor, ōris, m. [cesso],
- a loiterer, an idler, a dilatory person: non quo cessator esse solerem, praesertim in litteris, Cic. Fam. 9, 17, 3: de libris, Tyrannio est cessator, id. ad Q. Fr. 3, 5 (6), 6: nequam et cessator Davus, * Hor. S. 2, 7, 100; * Col. 11, 1, 16.
cessātor, ōris, m. (cesso), der Saumselige, Säumige, nequam et c. Davus, Hor.: de libris (was die B. betrifft) Tyrannio est c., Cic.: cessatorem esse solere, praesertim in litteris (im Briefschreiben), Cic.
cessātŏr, (14) ōris, m. (cesso), retardataire, fainéant : cessator in litteris Cic. Fam. 9, 17, 3, qui est paresseux pour écrire des lettres.
cessātor ōris, m
- cesso, a loiterer, idler: in litteris: de libris: nequam et cessator, H.