cessio
cessio, a giving up
cessio, ōnis, f. [1. cedo]; only in jurid. lang.
- A giving up, surrendering: abalienatio est ejus rei, quae mancipi est, aut traditio alteri nexo aut in jure cessio, Cic. Top. 5, 28; Dig. 42, 3 tit.; Gai Inst. 3, 78; v. Dict. of Antiq., de cessione bonorum.— *
- II Diei, the approach of a term, Dig. 36, 2, 7.
cessio, ōnis, f. (cedo), I) das Abtreten, Übergeben, ICt. u. Eccl.: in iure cessio, eine römische Erwerbungsart durch Erklärung vor der Justizobrigkeit, Cic. top. 28. u. ICt. – II) cessio diei, der Verfalltag, eines Vermächtnisses usw., Ulp. dig. 36, 2, 7 pr.
~o, i.typ
ad festum Paschae, in colleccione sessionis quadragesimalis, v s. ij d.
burgenses ‥ ne exnunc ~ones fiant, quas ad studencium sustentacionem consuetudo fieri permisit, ‥ antiquata ‥ brevia regia impetrarunt
cum ‥ archiepiscopus ‥ licenciam cedendi a domino Papa ‥ optinuerit et ad ipsius ~onem ecclesia ‥ pastoris destituta sit solacio
ut ‥ detur opera ‥ ne per ipsius [presbyteri ] ~onem faucibus Satane grex dominicus exponatur devorandus
cella Piltone per mortem, ~onem, resignationem seu alio modo legitimo vacante
si abbaciam ‥ per ~onem vel decessum aut per deposicionem abbatisse ‥ vacare contigerit
prioratus de Newenham vacavit per sessionem J. de E., qui fuit prior
quocienscunque lectura predicta de lectore ‥ per mortem vel ~onem alicujus lectorum ‥ vacaverit
cessĭō, ōnis, f. (cedo), action de céder, cession [en t. de droit] : Cic. Top. 28 || diei Ulp. Dig. 36, 2, 7, approche dʼune échéance.
Unaquæque persona
Christiana vel Judæa, quæ bonorum vellet facere Cessionem, teneatur universa sua bona
tradere curiæ per suum juramentum,... et quod spoliet se usque ad camisiam et serabolam
in præsentia judicis sedentis pro tribunali et aliarum personarum publicarum, et quod
nec caputium in capite, nec infulam retineat,... et quod in camisia et serabola eundo
cum præcone tubam portante ante curiam præconizetur, præsente illo qui bonis cessit,
quod ille bonis cessit, nominando eum proprio nomine ; et eadem trompatio fiat, præsente
illo qui bonis cessit, in locis publicis... Omnia supradicta Duriora sunt, quæ
eadem in re præscribunt Statuta Mantuæ lib. 2. cap. 21. ex Cod. reg. 4620 : Fiat
cessio bonorum modo et ordine infrascripto : quia ipse debitor sono campanarum pulsato
et voce præconia præmissa, qua cridetur et præconizetur publica et alta voce in
arengheria, et ante portas palatii, quod volentes videre, nominando personam debitoris
bonis cedere volentis, venire debeant ad videndum : conducetur et conduci debeat per
familiam dom. potestatis sono tubarum in plateam Broletti, et ibidem super lapide nates
percutiat alta voce clamando : Sicut nudus natus, nunc sic exutus exibo, bonis meis
renuntio. Quo facto demum induatur camisia, vestito et zona, et vestitus dimittatur in
pace. Eadem habent Stat. Avellæ ann. 1496. cap. 30. ex Cod. reg. 4624 :
De miserabili remedio Cessionis bonorum... Ipsam cessionem faciendo in loco juris
Avillianæ publice culum nudum super lapide imponat, et aliter nec alio modo admittatur :
et ponatur lapis prope berlinam seu locum berlinæ. Et Stat. civil. Cumanæ nova
cap. 13 : Si aliquis condempnatus fuerit de aliquo debito,... non possit exire de
ipso banno, nisi prius solverit creditori ipsum debitum, vel nisi se concusserit super
lapidem Borleti, super quo concionatur, cullum in camisia tantum, et non cum sarabula,
et ter vel quater det de cullo super lapidem publice. Apud nos vero cinguli
projectione in terram eadem cessio significabatur, ut videre est in Consuet. Borbon. art.
72. Arvern. cap. 20. art. 4. et March. art. 64. Adde Edict. Ludov. XII. ann. 1512. Ne
autem rursus fide publica abuterentur ii, qui ita bonis suis cedant, pileo viridi
infamantur, quod ex usu factum, non aliqua lege statutum est. Vide Chrenecruda
et Corrigia 3.cessiō ōnis, f
- 1 cedo.—In law, a giving up: in iure, i. e. in open court.
CESSIO
CES´SIO, IN JURE. [IN JURE CESSIO. ]