comestores
a Comedendo satis. Gloss. Gr. Lat. :
Comisator, pro quo melius legeretur
Comissator, a
Comissari: quo verbo utuntur Plautus, Horatius et alii ea notione, qua Græci
Comesatio, Comesator ; sed melius legeretur, Comissatio, Commissator.
servientes, quos creditores, ex decreto judicis, in debitorum ædes im mittebant, qui illorum sumtibus alebantur, donec debita sua exsolvissent.
Item
Statutum provincialis Concilii contra illos qui ponunt Comestores in religiosis domibus
dudum editum, ad illos extendimus qui ponunt hujusmodi Comestores vel custodes in
domibus Prælatorum, aut aliarum Ecclesiasticarum personarum, etiam quarumcunque, quas
simili sententia, auctoritate præsentis Concilii, innodamus. Adde Concil.
Redonense ann. 1373. cap. 4. et Andegav. ann. 1365. cap. 24. Charta Ludovici HutiniItem cum peterent quod
garnisiones servientium, seu Comestores non ponerentur pro debitis nostris vel aliis
exequendis, sed exequerentur in bonis et personis debitorum per bajulos et ordinarios
locorum suorum, quod pro debitis concessimus inter privatas personas contractis sub
sigillis suis : serviens noster requiret ordinarium loci quod ea exequatur, nec
exequetur dictus serviens noster, nisi dictus ordinarius negligens, vel plus debito
differens fuerit super hoc requisitus. Et si ad hæc debitor se opponat, remittatur
cognitio ad judicis sigilli sui examen, qui cognoscat de dubio evidenti. Nostra vero
propria debita, ubicumque sunt, per manum nostram, et non per aliam exequentur, nec pro
hujusmodi debitis ponentur Comestores, seu servientium garnisiones, quamdiu invenire
poterunt bonorum emptores, nisi hoc exigeret potentia, seu proterva contumacia
debitoris. Aresta Parlamenti Pentecostes ann. 1285. in Reg. B. fol. 70. verso :
Quia per saisinas, custodes, sive Comestores qui in Viromandensi, Ambianensi, et
Silvan. balliviis, in domibus et in locis debitorum pro debitis quæ debent, poni
consueverunt, creditoribus ad nullum cedebat commodum, sed ipsis debitoribus ad maximum
incommodum, cum bona sua consumerentur, de quibus deberent sua debita solvere, nullo de
dictis debitis relevamine subsequente : Ordinatum fuit quod pro debitis, catallis,
conventionibus, pro executione literarum D. Regis, seu aliarum quarumcumque personarum,
hujusmodi saisinæ, custodes, sive Comestores de cætero non ponantur ; dum tamen ipsi
debitores per captionem bonorum et corporum instituentur, si necesse fuerit. Poni tamen
poterunt tantummodo pro enormi facto, vel in casu criminis, vel si aliquis vellet
subterfugia quærere, et bona sua abscondere, seu distornare, seu ad alienum dominium
transferre, vel esset ita inobediens justitiariis, quod non posset alias commode
justitiari. Charta Ludovici Regis Franciæ ann. 1315. in 2. Regesto Philippi
Pulcri Reg. ex Tabulario regio num. 209 : Cum peterent quod garnisiones
servientium, seu Comestores non ponerentur pro debitis nostris, etc. Alia ann.
1318. in Tabular. Episcop. Ambian. : Cum peterent quod garnisiones servientium, seu
Comestores non ponerentur pro debitis, etc. Vide Gesta Guillelmi Majoris
Episcopi Andegav. cap. 41. pag. 362. Franc. Polletum lib. 3. Hist. Fori Romani cap. 2.
extremo. Ludovicum Charondam ad Summam Ruralem Butelerii pag. 234. Loisellum de Offic.
lib. 2. cap. 4. num. 51. etc. Cæterum Comesorpro
Comestordixit l. 18. de Ædilit. Edict. (21, 1.)