comitatensis
cŏmĭtātensis, e, adj. [comitatus],
- of or pertaining to the dignity or office of courtiers (v. comes, II. D. and E.; post-class.): munus, Cod. Th. 12, 1, 38: legio, ib. 12, 36, 14: fabrica, i. e. machinatio, a court intrigue, Amm.18, 4, 2.
comitātēnsis, e (comitatus), zur Würde-, zum Amte der comites (Hof- u. Militärchargen, Hofleute) gehörig, Hof-, munus, legio, Cod. Theod.: potestas, Augustin.: fabrica, Hofränke, Amm.
cum comitatenses [(gl.: i. homines de comitatibus ] vibrabunt eminus enses
cŏmĭtātēnsis, e (comitatus), ¶ 1 de cour : comitatensis fabrica Amm. 18, 4, 2, intrigue de cour ¶ 2 relatif à la dignité de comte : comitatensis legio Cod. Just. 12, 35, 14, légion commandée par un comte.
Comitatensis fabrica, apud Ammianum lib. 18.
Comitatense auxilium, apud eumdem lib. 19.
Comitatense exercitium, apud Ennodium lib. 4. Epist. 33. ubi Senarium
virum Comitatensis exercitiiappellat, qui inter Exceptores merebat. Præsertim vero
Comitatensesappellabant
Palatinos, qui scilicet in officio erant utriusque Comitis largitionum, ex quorum numero seligebantur qui in provincias mitterentur : unde et
Mittendariidicuntur, ut est in Glossis Basilic. de quibus suo loco.
Sacræ largitiones. Vide Comes largitionum.
Comitatusseu territorii urbis incola. Theod.
de Niemde Vit. et fat. Constant. tom. 2. Conc. Const. part. 15. cap. 10. col. 348 :
Bononienses et
postea Comitatenses seu habitantes in comitatu Bononiensi, etc. Mirac. B. Ægid.
ord. Minor. tom. 3. April. pag. 245. col. 1 : Quod cum maxima reverentia
Vide mox