comitivus
cŏmĭtīvus, a, um, adj. [comes, II. E.],
- pertaining to a chief officer (post-class.): dignitas, Veg. Mil. 2, 9: sedes. Cod. Th. 11, 21, 3; also, subst., a chief, Cod. Just. 1, 33, 3 al.
comitīvus, a, um (comes), zu einem Oberbeamten gehörig, sedes, Cod. Theod. 11, 21, 3: dignitas, Würde eines Chefs, Veget. mil. 2, 9. – subst., comitīva, ae, f., eine Hof- od. Militärcharge, Veget. mil. 2, 9. p. 42, 13 L. Paulin. carm. euchar. 295: primi ordinis, Cassiod. var. 6, 13.
comes Tholosanus cum suis †~is [vv. ll. †convinis, †communis; (?) l. convicinis ] legionibus iter arripuit
Convicinus, ut legitur ibidem, Vicinus. Stat. ann. 1279. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 276 :
Cum quidam probi homines,... habentes domos circa
prædictum locum, pro se ipsis omnibus et aliis Comitivis suis, juxta prædictum locum
commorantibus,... comparuissent, etc.comitia
Cumque augmentatione virtutum sanctus experiretur Antonius, ad Comitivas aures
ejus convolavit opinio, ex qua re, quamvis mendose, vulgatum est, quod concupiscentia
adepti, vellet comes vi corpus aufferre sancti.