concommunicare
cor ‥ est ‥ plenum ‥ virtutibus, que aliis [sc. membris ] ~antur propter influentiam ab ipso
patet quod dissonancia accidentaliter †concomunicatur [? l. concommitatur ] veritatem, si hoc ponatur; et, cum nulla veritas concomitans de se facit dissonancia [? l. dissonanciam ], non restat unde primo oriretur soni malicia nisi propter oppositum veritatis