concordanter

concordanter, Adv. (concordans v. concordo), einmütig, einstimmig, vestrae sententiae consentire, Greg. Tur. hist. Franc. 9, 41: ad pontificalem gradum eligi, Ven. Fort. vit. Albin. Andeg. 9, 24.

concordanter , in agreement, conformably. cui et ~er tam in sentencia quam in modo loquendi Dionysius ‥ Bradw. CD 216A; ~er cuidam facto Entries 155b; 1578 vicecancellario, procuratoribus una cum magistris regentibus in hanc sentenciam ~issime uno consensu ‥ euntibus StatOx 411.

concordantĕr (concordans), dʼun commun accord : Fort. Albin. 9.