confervesco
confervesco, to begin to boil, grow hot
Could not find confervescit in Logeion dictionaries.
confervescit present active indicative 3rd singular of confervesco
confervesco, ferbui (cf. ferveo, and Prisc. p. 866 P.), 3, v. inch. n. [conferveo], to begin to boil, to become heated, grow hot (perh. not ante-Aug.).
- I In gen.
- A Prop.: aër conclusus versando confervescit, Vitr. 5, 3; 2, 6, 4: granum, si tegulis subjaceat, confervescere, Plin. 18, 30, 73, § 302 al.—
- B Trop.: mea cum conferbuit ira, * Hor. S. 1, 2, 71.—
- II In medic. lang., of broken limbs, to heal, grow together: si quando ossa non conferbuerunt, Cels. 8, 10, 7; cf. id. 8, 10, 1; 8, 8, 7.
cōnfervēsco, buī, ere (Inch. v. conferveo), I) in Glut geraten, zu sieden anfangen, sich erhitzen, Vitr. u.a.: übtr., mea cum conferbuit ira, wenn einst mein Zorn sich entzündet, Hor. sat. 1, 2, 71. – II) zusammenheilen, v. gebrochenen Knochen, Cels. 8, 10. no. 7.
cōnfervēscō, (16) ferbŭī, cĕre, intr., ¶ 1 sʼéchauffer en totalité : Vitr. Arch. 5, 3 ; [fig.] sʼenflammer : mea cum conferbuit ira Hor. S. 1, 2, 71, quand la colère sʼest allumée en moi ¶ 2 commencer à fermenter, entrer en fermentation : Col. Rust. 12, 23 ¶ 3 commencer à germer : Plin. 18, 302.
cōnfervēscō ferbuī, —, ere, inch.
- com- + ferveo, to begin to boil, grow hot.—Fig.: mea cum conferbuit ira, H.