confessor
Could not find confessorem in Logeion dictionaries.
confessorem masculine accusative singular of confessor
confessor, ōris, m. [confiteor] (only in eccl. Lat.;
- opp. negator), a confessor of Christianity, a martyr, Lact. Mort. Pers. 35; Sid. Ep. 7, 17 al.
cōnfessor, ōris, m. (confiteor), der Bekenner des Christentums (Ggstz. negator), absol. od. m. Genet. dei od. fidei Christianae, Eccl.
dum ‥ tu devotus eorum [peccatorum ] accedis ~or, ‥ ipse ‥ plenus tibi adest eorum remissor
ortamur ut ‥ diligentissime emendet secundum ~oris sui consilium [(AS: ] quisquis ‥ in peccatum corruitbe his scriftes geþeahte
si fuerit talis tantusque repertus in orbe / confessor, fateor, cuncta fatebor ei
~or cui episcopus vices suas in spiritualibus, in audiendis sc. confessionibus et curandis animabus, committit
precipuus erat Londonie frater Salomon, qui tam civium quam curialium gencralis ~or extitit
purgat pena levis culpas, confessio si sit / previa, confessor si modo doctus erit. / doctus terrebit caute blandeque monebit / presbyter, ad fletum temperat ipse metum
accersito ~ore cum magna contricione absolucionem meruit obtinere
per solucionem factam ~ori domine regine
indulta de absolvendo eos, seu eligendo ~ore in casibus reservatis qui eos absolvat, per nos ‥ concessa(
[Albanus ] ~orem persecutoribus insectatum ‥ occuluit
vita perennis / ‥ / qua confessorum gaudebunt agmina sacra
~ores nominis Christi
multitudinem ‥ quae ‥ ad obsequium beatissimi ~oris ac martyris [Albani ] vocabatur
sancti patres quos ~ores nuncupamus, qui in castitate servierunt Deo
adjuro te ‥ per omnia milia sanctorum martyrum, virginum et ~orum(
explicit vita S. Dunstani Cantuariensis archiepiscopi et ~oris
omnes juste viventes angeli sunt Dei, unde ipsi ‘~ores’ aut ‘martyres’ dicuntur. qui enim confitetur et testatur veritatem Dei, nuntius, id est angelus, ejus est
de S. Edwardo tertio, rege et ~ore
cum sanctorum martyrum purpurato et candidato ~orum exercitu
omnes sancti terre istius ~ores sunt et nullus martyr
mox confessores, qui sponte subire parati / martirii penam si forte tirannidis ira / exigeret, quamquam non sint in corpore cesi, / non minus idcirco palme meruere coronam
clarissimum meritis ~orem Cuthbertum
beatissimus Christi ~or, rex quondam Anglie Edwardus
cōnfessŏr, ōris, m. , confesseur de la foi chrétienne : Hier. Ep. 82, 7 ; Prud. Perist. 9, 55.
Quis autem deceptorum hominum de istis occasionem assumens,
non Confessorem vocaverit, veluti propter illum passum, qui passus est ea, quæ etiam
illi, qui in Ecclesia fulserunt, passi sunt. S. Ambrosius lib. 2. ad Imp.
Gratianum : Jam satis, omnipotens Deus nostro exitio, nostroque sanguine
Confessorum neces, exilia Sacerdotum, et nefas tantæ impietatis eluimus.
Paulinus Epist. 28. sub finem : Niveas sacratorum Antistitum vittas et floridas
Confessorum purpuras occurrentium manus afferent Angelorum.Confessio exordium gloriæ est,
non meritum coronæ : non perficit laudem, sed initiat dignitatem. Mox :
Post Confessionem majus periculum est, quia plus adversarius provocatus
est. Item Serm. de Lapsis 5 : Religiosa vox Christum locuta est, in quem se
semel credidisse Confessa est, etc. Adde eumdem Epist. 7. 9. 10. 15. 30. 37. 52.
81. Pontius Diacon. in Vita ejusdem S. Cypriani : Quis tot Confessores frontium
notatarum secunda inscriptione signatos, et ad exemplum martyrii superstites reservatos,
incentivo tubæ cælestis animaret ? Lactantius de Mortibus persecut. num. 15 :
Comprehensi Presbyteri, ac Ministri ; et sine ulla probatione ad Confessionem
damnati cum omnibus suis deducebantur. Idem n. 16 : Novies enim tormento
cruciatibusque variis subjectus, novies adversarium gloriosa Confessione
vicisti. Acta S. Saturnini et Socior. n. 1 : Confessionis etiam ipsorum
pugnas atque victorias cum in litteris digerimus, etc. Infra : Aggrediar
sanctissimorum Martyrum felicissimam Confessionem. Adde num. 13. Victor
Tunnensis in Chron. : Hunericus Vandalorum Rex persecutioni per totam Africam
insistens... Monachos atque Laicos circiter millia exiliis durioribus relegat, et
Confessores et Martyres facit, Confessoribusque linguas abscidit. Alibi, de
quodam Archimimo Christiano : Qui cum fortis atque invictus maneret, jubet eum
subire sententiam capitalem :.... sed ille ut columna immobilis, Christo solidante,
fortis effectus, Confessor revertitur gloriosus, et si Martyrem invidus hostis noluit
facere, Confessorem tamen noluit violare. Acta Passionis S. Maximini :
Bis Confessores, tertio Martyr eris per gladium. Alexander Monachus de
Inventione S. Crucis, ubi de Episcopis qui Synodo Nicænæ interfuere : Ὧν οἱ πλεῖστοι εἶσαν ὁμολογηταὶ, καὶ στίγματα τοῦ Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι
περιφέροντες. Vide Anastas. Bibl. in S. Fabiano, et S. Cornelio PP. pag. 7. et
Sidonium lib. 7. Epist. 17. etc. Obtinuit postmodum usus, ut omnes qui sancta et laudabili
vita vixissent, sanctoque demum ac probato fine in Domino quievissent, Confessores
appellarentur, inquit Baronius. Egbertus Archiepiscop. Eborac. in Excerpt. cap. 28 :
Sancti Patres, quos Confessores nuncupavimus, id est Episcopi, Presbyteri, qui in
castitate servierunt Deo. Odo Cluniac. Præfat. in Vitam S. Geraldi Auriliac. :
Cum igitur Confessor a confitendo vocetur, Geraldus tanto rectius Confessor dici
potest, quanto justioribus factis Deum est confessus. Vita S. Eusebiæ Abbatissæ
Hamaticensis : Omnis Martyr Confessor : non sic quoque Martyr Omnis Confessor. Ecclesia post tempus B. Silvestri cœpit sanctorum Confessorum memoriam
celebrare. Vide Filesacum ad Vincentium Lirinensem pag. 105.Confiteripassim in sacra Scriptura, est Dei laudes decantare. Concilium Toletanum can. 9 :
Nulla professa vel vidua, absente Episcopo vel
Presbytero, in domo sua Antiphonas cum Confessore vel servo suo faciat. Et can.
6 : Itemque puella Dei nec familiaritatem habeat cum Confessore.
Sacramentar. S. Gregorii : Oremus et pro omnibus Episcopis, Presbyteris,
Diaconibus, Acolythis, Exorcistis, Lectoribus, Ostiariis, Confessoribus, Virginibus,
Viduis, et pro omni populo sancto Dei. S. Hieronym. in Quæstion. in Genesim. :
A Confessione itaque nomen Confessoris est dictum : verumtamen hic Confessio pro
gratiarum actione, aut pro laude, accipitur, ut frequenter in psalmis et in Evangelio,
etc. Idem in cap. 5. Isaiæ : Omnis lingua cunctarum gentium barbararum
non in Synagogis, sed in Christi Ecclesiis Confitetur Deum. Vide Clement. lib.
8. Constit. Apost. can. 23.Confessarius. Walafridus Strabo de Visione Vettini Monachi :
Confessor Fratrum, gnarus conferre medelam. Pater Confessionis, in Regula Ordinis
de Sempringhamcap. 3.
Sacerdos Confessionis, cap. 5. Vita S. Bertini cap. 7 :
Huic vero Wauberto
et conjugi pater Confessionum fuit B. Bertinus. Cui Abbas officium Confessionum
injunxerit, in libro Ordinis S. Victoris Parisiensis MS. cap. 31. Vide eruditum
Mabillonium in Præfat. ad tom. 3. Vitarum SS. Ordinis S. Benedicti num. 86. 87.Aliquando
postquam jam sederat (S. Ludovicus) coram Confessore ad
confitendum, subdit : Sic et hodieque in Asia et in tota Græcia Græci confitentur
peccata Presbyteris, sedent utrique Confessor scilicet seu Presbyter, et pœnitens
confitensve : ita ut colloqui inter se familiariter et sermones de rebus suis habere
videantur : ut accepi a Monacho Jacobita seu Dominicano reformato, qui Græciæ et Asiæ
insulas viderat, ibique erat commoratus, nimirum a Jacobo Goar.
Yepezin Chronico Ord. S. Bened. tom. 4. pag. 450.
Confessor regisinscribitur Joannes episcopus Abrincensis, in Charta ann. 1475. tom. 5. novi Tract. de Re diplomat. pag. 604.
Quidam famulus cellerarii
infirmatus est usque ad mortem, et confessus est peccata sua Monacho pauperum
Confessori,... et injunxit illi infirmo, ut hoc confiteretur (peccatum) Abbati, etc. Occurrit rursum infra.Confessarius autem nude, pure, humiliter ac
breviter confiteatur culpas suas : et Confessor habens intentionem latissimam
absolvendi...... subjungat : Dominus noster Jesus Christus, etc.Confessionem, seu pœnitentiam, abdicata vita sæculari, Monasticam init. Vetustissimum Epitaphium Amansvindi Monachi, qui obiit æra 1020. apud Bernardum Aldretum lib. 3. de Orig. linguæ Castellanæ cap. 18 :
Requiet in hunc tumulo, migravitque a sæculo, Conlocatus in gremio nunc Confessorum cætuo. Froylæ, fratris S. Rudesindi Episcopi Dumiensis, æræ 974. apud Anton.
de Yepezin Chronico Ord. S. Benedicti tom. 5. pag. 427. subscribunt
Ovato, Hermenegildus, et Salomon Episcopi; deinde subjicitur,
Confessores : Franquila Abbas testis, Ranecaldus Abbas testis, Busianus Abbas, Islarius Confessor, Lupus Confessor,et plures alii hoc titulo. Aliam ejusdem Rudesindi æræ 930.
Ermoigius Episcopus Confessor. Aliam ejusdem Rudesindi æræ 1016 :
Vitisanus Præpositus et Confessor. Aliam Sanctii Regis æræ 965 :
Trasonius Confessor. Charta alia apud eumdem Yepezeod. tom. pag. 28 :
Sic eam (Ecclesiam) concedimus sub manibus Pontificis Domini
Rudesindi Episcopi, ita ut qui in prædicto loco in vita sancta perseveravit, tam
Presbyter, Confessor, vel quem Dominus ibi duxerit, sub religione ipsius Pontificis sit
in præfato loco. Alia Beremundi Regis æræ 1007. eodem tom. : Et ab eis
constitutum est in hæreditate propria Monasterium construere, vocabulo S. Laurentii
territorio Deza ; prope flubio Ulia, loco prædicto Algali, vocabulo Carbonario, ut esset
illic habitatio Confessorum, advenientium hospitum atque pauperum refrigerium, et in
illorum memoria in vita sancta ibi habitantium, sicut in eorum vita actum, et Deo
annuente completum est. Post excessum vitæ vero illorum, ut fieri adsolet, de ipsorum
genere nati et geniti sunt, qui literis eruditi, et in Confessione nutriti, Confessionis
gradum adepti sunt, quorum unus, Arias Pelagii gradum Episcopatus percipiens et tenens,
etc. Infra : Et faciatis ibidem Confessionem, in vita sancta
perseverantes, etc. Ibid. : Abinde vobis jam dictis Anscario Presbytero
et Transvario Confessori in nomine Domini do et concedo, etc. Rursum :
Teneatis ipsum Monasterium de nostro dato,.... et post vos obtineant eum sancti
homines et eximii Confessores, etc. Apud Græcos recentiores Confessionemseu
pœnitentiamexigit in Monasterio. Charta Muniæ Abbatissæ
de Sobradoin Hispania ann. 922. apud Anton.
de Yepezin Chron. Ord. S. Benedict. tom. 4. pag. ult. :
Ego Munia,
quamvis indigna Confessa, una cum Ita mox subscribit. Confessæseu Abbatissæ,
vel eorum Congregationi fratrum, vel Deo devotarum utriusque sexusinscriptum legitur æra 1006. teste eod. Mabillonio tom. 3. Annal. pag. 373.
de Yepeztom. 6. pag. 17 :
In hoc recluso lapide requiescit
famula Dei Ildontia defuncta Confessa septimo Kalendas Septembris æra centesima prima
post millesimam.
Degit hic humatum Ilduaræ Confessæ sanctum corpus, conditum a
Rudesindo Episcopo prole sua, tertio decimo Kalendas Januarii CMLXXX. scilicet
æra, quæ incidit in annum Christi 962.Confessoraapud Lusitanos. Vide S. Rosa de Viterbo in Append. pag. 26.
senioret
sempecta, monachus ætate, scientia et vitæ probitate insignis. Charta Ludov. episc. Paris. ann. 1481. inter Instr. tom. 7. Gall. Christ. col. 137 :
Item recipiet
(abbas) aut induet aliquem novitium, nisi introductum per aliquem quatuor
Confessorum, et de consensu cameræ. Sed forte legendum est Consessorum, hoc est, eorum, qui una cum abbate in consilio sedent.