cornare

cornare, ~iare, ~uare 1 to blow a horn; b (w. note or signal as obj.). c (w. pro or post) to summon by a horn. 1217 quicunque ‥ episcopus, comes vel baro transierit per forestam nostram, liceat ei capere unam vel duas bestias per visum forestarii, si presens fuerit; sin autem, faciat ~ari, ne videatur furtive hoc facere (Ch. Forest 11) SelCh 347; 1306 concessimus ‥ estoveria de die capienda ‥ et hoc per visum forestarii nostri, si presens fuerit; sin autem, ~etur ter ab ipso qui quodlibet necessarium in ‥ boscis querere velit; quod si cornu non habuerit ‥ Cart. Glam. 998; a1350 postquam vigil curie ~iaverit in mane, ‥ portarius queret claves in celario ad aperiendas portas DCCant. Register/J 285; 1378 (v. cornatio).  b 1214 adduxerunt eum a ‥ celario infirgiatum usque in vicum ‥ et tunc ~averunt hutes ; et illuc convenerunt burgenses CurR VII 169; 1218 levavit clamorem et ~avit uthesium Eyre Yorks 269; 13‥ [inventis animalibus in foresta] forestarius debet ‥ ter ~uare menetum (Leg. Forest. 2) APScot app. 323.  c 1248 ter ante ingressum suum pro eis [ballivis] ~are facient; et, si ad terciam cornacionem venire noluerint, ‥ ipsi nichilominus intrabunt in ‥ boscum Fines 283/12/225; 1293 vigilator ‥ episcopi ~avit post socios suos ‥, ita quod ‥ exierunt ab hospicio cum arcubus et sagittis RParl I 111b. 2 (p. ppl.) made of, or fitted with, horn. 1205 (v. ballista 2).