corneta
Item inhibet ne
Clerici præsertim in sacris Ordinibus constituti longas et amplas Cornetas in suis
Capuciis deferant, sed breves et decentes.
Nullus Monachus
nostri Monasterii præsumat portare caputium cum longiori Corneta, in Statutis
Lirinensibus ann. 1453. Synodal. Constitut. Ludovici de Carnossa Episc. Bajoc. ann.
1515 : Quotidieque caputium seu domino panni nigri deferant. Et pileo atque
Corneta, præcipue in Ecclesia officiando depositis, utantur a cetero caputio,
vulgariter ung Domino. MS. : Il s'en vont droit fuiant a Chars, Et ont gité lor Corniars. Corniere, in Lit. remiss. ann. 1406. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. 289 :
Lequel Charles print et empoigna la
cornette ou Corniere du chapperon d'icelle Martine. Regula fratr. Fontis-Ebraldi
cap. 11 : Sitis desuper induti caputio aptato capiti, sine superfluitate Cornetæ
vel anterioris plicæ. Stat. synod. eccl. Attrebat. ann. 1425. ex Cod. reg.
1610 : Intelleximus... quod quamplures curati eorumque vicesgerentes, aut clerici
ipsarum ecclesiarum, dum divinum officium faciunt cantando matutinas, vesperas et alias
horas diei, incedunt... cum capuciis, quorum Corneta circa colla seu eorum facies habent
tortas, adeo quod melius videntur et apparent seculares seu gallardi, quam presbyteri
seu clerici. Stat. eccl. S. Petri Insul. ann. 1351. MSS : Domini canonici
seu alii, qui sacerdotio funguntur, Cornetas suas ad collum deferant. Deinde
Cornetadignitatis insigne fuit ; unde doctoribus et collegii regii professoribus etiamnum attributa. MS :
Et si ont les longues Cornetes, Et leurs solers fais à blouquetes. Cornetasic dicti. In Chartulario SS. Trinitatis Cadom. fol. 18. ubi describitur Charta Willelmi Angl. Regis paulo recentiori manu adjectum legitur ad marginem
Cornetarii, scilicet e regione sequentis articuli :
Constituerunt quoque in eodem cenobio quatuor Canonicos, quibus Ex quo
colligitur hujusmodi Capellanos seu Canonicos aliquando vocitatos fuisse
Cornetarios.