cornicare
hec [mulier malefica ] cum quadam die convivaretur, cornicula, quam in deliciis habebat, vocalius solito nescio quid ~ata est [= ]: ~abat Knighton I 42 : †corvitabat Higd. VI 25 p. 194
neque ‥ ut Cornificius meipsum docui; nec multum curo quid ineptum in auribus suorum ~etur
Micheas discolus cornicans fatua(
to chatir as byrdis , ~ari, corniculari, garrire ‥,to speke in wayn’ , ~ari ‥, corniculari ‥, effutire
rex post redditionem castelli [de Strivelyn ] fecit meliorare arietem et parieti ~are
recessit venator nequissimus et canes ~ando ad se vocavit(
de Bernardo presbytero ‥, qui cornu S. Patricii ‥ ~avit inepte
Recessit venator
.... et canes Cornicando ad se vocavit. Will. Brito lib. 1. Philipp. pag. 90 : Nec jam venantum voces, nec Cornua posset, Latratusve audire canum. Silvester Giraldus lib. 1. Itinerarii Cambriæ cap. 2. ubi de Cornu S. Patricii :
Cujus virtus ex fatua et inepta Bernardi Presbyteri Cornicatione, etc.In aurem alicujus aliquid insusurare, quod faciunt qui surdis per
corniculosad aurem appositos sua insinuant. Marius Mercator libro Subnotationum ad Pientium Presbyter. :
Nec ea (quæstio) palam profertur, sed ab
ipsis, qui de ea Cornicantur, velut Catholicis intra Ecclesias, interim
retinetur. S. Hieronymus Epist. 4 : Alii sublatis in altum humeris, et
intra se nescio quid Cornicantes, stupentibus in terram oculis tumentia verba
trutinantur. Joan. Monachus lib. 1. Vitæ Odonis Abbatis Cluniac. :
Cœperunt interea rabido latratu omnes Canonici Cornicari contra eum. Quid agere
vis, inquiunt, etc. Galli dicunt, Corner aux oreilles de quelqu'un. Persio Sat. 5.
Cornicari, est vocem cornicis imitari :
Nescio quid tecum grave Cornicaris inepte. Gozechinus Scholasticus in Epist. ad Discipulum : Profecto non ut
Cornicaris, dedi ei libellum repudii, non elogii notam, sed honoris coronam.In silva Corniculantium strepitus
resonabat venatorum. Chasser à cor et à cry, in Consuetudine Meldensi
locali.