diffidamentum

diffidamentum [cf. OF desfiement] , ‘defiance’, renunciation of amity, aggression. 1360 promittimus ‥ burgensibus ‥ Rupelle [Gasc] ‥ quod [sic], si contingat eorum aliquem deffidari vel aliter per viam facti gravari ‥, ipsos ‥, prout dominus fideles suos subditos tenetur, defendere ‥ et deffyamentum seu dampnum quod ipsis infligetur ‥ capere et ad finem debitum ‥ ducere pro eisdem (TreatyR 41 m. 4) Foed. VI 218a.