draconarius
drăcōnārĭus, ii, m. [draco, II. B.],
- a standard-bearer, Veg. Mil. 2, 7; 13; Amm.20, 4.
dracōnārius, iī, m. (draco), der Träger des draco (no. II, E), der Drachenträger, Veget. mil. 2, 7 u.a. Vopisc. Aurel. 31, 7. Amm. 22,4, 18. Corp. inscr. Lat. 6, 32968.
drăcōnārius, ĭī, m. (draco), porte-étendard, enseigne : Veg. Mil. 2, 7.
Aquilifer legionis tertiæ cum vexilliferis et
Draconario, cornicinibus atque liticinibus diripuerunt. Modestus
de Vocabul. rei militar. : Dracones etiam per singulas cohortes a Draconariis
feruntur ad prælium. Idem : Signiferi, qui signa portant, quos nunc
Draconarios vocant :
Milites Draconarii, id est, qui signa
portant. Petrus Diacon. lib. 4. Chr. Casin. cap. 39. Henrico Regi Romam
adventanti occurrisse scribit Bajulos,
Cereostatarios,
Stauroforos,
Aquiliferos,
Leoniferos,
Lupiferos,
Draconarios,
etc.
Scholam Draconariorumhabet lex 6. § 7. Cod. de Offi. Præf. Præt. (1, 27.)
Draconariimeminit etiam Ammianus lib. 20. ubi videndus Lindenbrogius. Vide Glossar. med. Græcitatis.