drudes
Druchte, de qua supra : Fideles, fidi, amici, qui Domino obstricti sunt, quasi
Trudes, aut
Trudi: Germanis enim
Treu, idem sonat, ut
Trewe, fides. Apud Kilianum,
Drut,
Draut, et
Druyt, Fidelis et amicus, redditur. Idem sonant
Drudet
Drudeapud Arvernos. Sed et Cambro-Britannis
Drudest carus, interdum fortis, strenuus, audax. Denique in Glossario Theotisco Lipsii,
Drohtin, et
Druhtin, et
Druftin, Dominum significant,
Druhtin,
Druftin,
Truhtin, quæ Deum, aut Dominum, aut Regem significant, non sunt confundendæ cum
Drut,
Drutin,
Druta, Amicus, dilectus, fidelis, fidus, ut monet Schilterus : quem consule.
Drudes, quos passim Reges nostri in Diplomatibus
Feauxvocitant. Ab hoc etiam etymo
Druydumnomen accersit Bucherius in Belgio Romano lib. 5. cap. 4. § 14. de quibus copiose agunt Salmasius ad Hist. August. pag. 237. Boxhornius in Orig. Gallic. et alii passim, qui res nostras Gallicas attigerunt. Capitula Caroli C.
Sine adjutorio
uxoris et filiorum, et sine solatio et Comitatu Drudorum atque vassorum nuda et desolata
exibit anima vestra. Auctor Vitæ S. Udalrici Drudes suos donis congruis sibi complacere satagebat.
complacare, additque voci
Drudesin uno exemplari superscriptum fuisse
Gratos, in alio
Consiliarios. Annal. Bened. tom. 4. pag. 396 :
Testes de auctoramento Comitis Gaufredi fuere Comes Eudo, Odo frater Regis
Heinrici, Hungerius Drudus ejus.Garin de Loherans, hac notione vox
Druaccipitur :
O est mes Drus li Loherans Garin.
Alibi :
Ja fu tel tans, Garin fu vostre Drus.
Rursum :
Hernaus mes més, mes Drus et mes amis.
Idem :
Delès lui fu Gerins, qui fu ses Drus.
Alio loco :
Ensemble ô lui ses amis et ses Drus.
Denique :
Mari avés et si volés Dru fere.
Chronicon MS. Bertrandi du Guesclin:
A tosjors mais serons vos amis et vos Drus.
MS. in Richardo I. Duce Normanniæ :
Bien cuide avoir Normans matez et confondus,
Et tous les cuide avoir sans bataille vaincus,
Grand joye et grands gabeis en meine entre ses Drus.
MS. :
Or seron bon ami et Dru.
Alibi :
Le Roy apela de ses Drus.
Alter Poëta :
Gadifer et Betis et auques de lor Drus,
A trové combatans desous deus pins fuillus.
Le Caton en RomanMS. :
Teus puet estre riches et Drus,
Qui puis devient poures et nus.
:
Seignor Baron, avés vos entendu
De ces glotons qui estoient mi Dru.
Druë, pro amica. MS. :
Li Rois li a sa fille monstrée,
Li autre l'ont par lui veue,
Se dit ja qu'elle l'est sa Drue.
:
Cil qui l'a voulu retenir,
Qu'elle ne puisse aler ne venir,
Soit sa mouiller, ou sa Drue,
Tantost en à l'amour perdue.
Philippus Mouskesin Philippo Augusto, de Ottone Imperatore :
Li Dus de Louvain s'en parti,
Quar ne vit pas le giu parti,
S'Othes avoit sa fille eue,
La fille au Roi estoit sa drue,
A feme l'avoit espousée,
Aint la guerre lui fu dounée.
Jacobus Milletin Poem. cui titulus,
la Destruction de Troye, de Helena :
Menelaus, à qui je sui la Drue.
Joan. Lingonens. in versione libri Boetii de Consolatione :
Jadis quand j'oi fortune Drue,
Chascuns eureus me disoit.
Ubi fortune Druëest
fortuna amica. Ita Itali
Drudousurpant pro amasio, et eo, quem
Galantvulgo dicimus. Dantes in inferno Cant. 18 :
Taida e la puttana che rispose
Al Drudo suo.
In Parad. Cant. 12.
Dentro vi nacque l'amoroso Drudo
Della fide Christiana il santo atleta,
Benigno a' suoi ed a' nemici crudo.
Quo ex loco conficit Crescimbenus in Drudobonam in partem accipiendam esse, adversus Nostradamum, qui hanc de dissolutis mulieribus intelligit. Sententiam confirmat suam idem Crescimbenus auctoritate veteris Poetæ vocem
Druderiausurpantis notione religiosa ; hic enim de B. Virgine Maria scribit :
La balia tu n'hai avuta
Lungo tempo l'hai tenuta
Per pieta, Madre or m'aiuta
Che'l ci presti in Druderia.
His addit inter cetera Crescimbenus Glossarium vetus Provinciale, ubi
Druzredditur,
Dilectus,
amans,
fidelis. Ex iis quidem patet ab antiquis bonam in partem acceptum fuisse hoc nomen, sed in pejorem acceperunt plerique recentiores : quod temporibus S. Ludovici contigisse ait Beslius Hist. Comitum Pictav. cap. 18.