ducalis
dŭcālis, e, adj. [dux],
- of or belonging to a leader or commander (post-class.): tunicae, Valer. Imp. ap. Vop. Aurel. 13.—Adv.: dŭcālĭter, like a leader or general: antecedere, Sid. Ep. 5, 13.—Comp., Sid. Ep. 8, 6.
ducālis, a (dux), zum Feldherrn gehörig, Feldherrn-, tunica, Val. Imp. b. Vopisc. Aurel. 13, 3.
denique collectim censura urgente ducali / synodus astruitur
adeo belli cupidus ‥ ut, militi dux prefectus, ~i plerumque deserta constantia, ducem exuens et militem induens, ‥ impetuosus et preceps ‥ victoriam amisisse videretur
crebrescente fama Arcensis victorie ‥ non leve incrementum accessit ~is [sc. Willelmi ] glorie
pro statu suo ~i decencius sustinendo
privilegiis ‥ a quibuscunque personis ‥, eciamsi pontificali, imperiali, ~i aut alia quacumque ‥ prefulgeant dignitate, concessis vel concedendis, non obstantibus(
[dux Eboracensis ] ostiis apertis, more regio pocius quam ~i, hospitabatur ‥ ibidem
~e,latteh
dŭcālis, e (dux), de chef, dʼempereur : Vop. Aur. 13.
Dux Austriæ
principali amictus veste, superimposito Ducali pilleo, circumdato serto pinnito, baculum
habens in manibus, equo assidens, et insuper more aliorum principum imperii, conducere
ab imperio feoda sua debet.