ducatrix
dŭcātrix, īcis, f. [ducator],
- a female leader: vitiorum iracundia, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 14.
ducātrīx, trīcis, f. (Femin. zu ducator), die Anführerin, illae vitiorum ducatrices iracundia et libido, Apul. de dogm. Plat. 2, 4.
dŭcātrīx, īcis, f. (ducator), conductrice : ducatrix vitiorum Apul. Plat. 2, 4, mère des vices.
Illæ vero vitiorum Ducatrices
iracundia et libido. Ita ex vet. Cod. restituit Scaliger ad Manilium. Item
Ducissa, Ducis uxor. Domnizo lib. 1. de Vita Mathildis :
... Sua temperat acta Ducatrix.
Occurrit pluries ibi, et in Chartis ipsius Mathildis apud Franciscum Mariam in
ejus Vita lib. 3. pag. 105. 156. etc.