duracinus
Could not find duracina in Logeion dictionaries.
duracina feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of duracinus
dūrăcĭnus, a, um, adj. [durus-acinus], orig. of the grape,
- hard-berried, hard (only fit for eating): uva, Cato R. R. 7, 2; Plin. 14, 1, 3, § 14; Suct. Aug. 76; Mart. 13, 22; cf. vites, Col. 3, 2, 1.—Transf., of other fruits: persica, Plin. 15, 12, 11, § 39; id. 15, 28, 34, § 113; Pall. Febr. 25, 32: cerasa, Plin. 15, 25, 30, § 103.
dūracinus, a, um (durus u. acinus), harte Haut habend, hartschalig, uva, Aug. bei Suet. Aug. 76, 2 u.a.: cerasa od. cerasia, Plin. u. Edict. Diocl.: persica, die beste Art Pfirsiche, wahrsch. unsere »Nektarine«, Plin.
a sturtre , ~acenus, ~acenum fructus ejus
dūrăcĭnus, (15) a, um (durus, acinus ou *Duracium = Dyrrachium Keller, 1891 p. 232 ), qui a la peau dure : Cato Agr. 7, 2 ; Plin. 14, 14 ; Suet. Aug. 76.
dūrăcĭnus, a, um: dalla buccia (o dalla polpa) dura
(detto di vite), dagli acini duri.