excaecatio
excaecātio, ōnis, f. (excaeco) = ἐκτύφλωσις (Gloss.), das Blindmachen, Blenden, Augustin. epist. 88, 12. – übtr., die Verblendung, Augustin. c. Faust. 21, 9 u.a.
Irene ‥ oculos filiorum Constantini fecit evelli, ne quid mali propter patris ~onem adversus earn machinarent
ceci videbunt, quia illi qui erunt ceci, per multa tempora forte ante ~onem videbunt(
huic viro ‥ incommodum maximum accidit, viz. oculorum suorum ~io
ut etiam antiquos prophetas de futura suae gentis ~one quae nobis causa illuminationis fuit contristatos ‥ fuisse cognoscas ‥
o ‥ quam ceca semper ambitionis insatiate ~o!
densissimas infernalium ~onum tenebras
de ~one casualis amoris
excæcātĭō, ōnis, f. , action dʼaveugler : Gloss. || [fig.] aveuglement : Aug. Faust. 21, 9.