farcio
farcio, to stuff, cram
Could not find farcientes in Logeion dictionaries.
farcientes present active participle masculine nominative plural, present active participle feminine nominative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle masculine vocative plural, present active participle feminine accusative plural, present active participle feminine vocative plural of farcio
farcĭo, farsi, fartum, sometimes farctum (post-class. form farsum, Petr. 69, 6; Apic. 4, 2; 8, 8; and farcītum, Cassiod. Inst. Div. Litt. 22), 4, v. a. [Gr. φρακ-, φράσσω, to shut in; cf. Lat. frequens; Germ. Berg, Burg], to stuff, cram, fill full (class.).
- I Lit.
- A In gen.: pulvinus perlucidus Melitensi rosa fartus, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27: medios parietes farcire fractis caementis, Plin. 36, 22, 51, § 172: intestinum, Apic. 2, 3: mustelae ventriculus coriandro fartus, Plin. 29, 4, 16, § 60: Jovis satelles jecore opimo farta et satiata, etc., Cic. Poët. Tusc. 2, 10, 24; cf.: edaces et se ultra quam capiunt farcientes, Sen. Ep. 108.—
- B In partic., to fatten an animal, = saginare: gallinas et anseres sic farcito, Cato R. R. 89; Varr. R. R. 3, 9 fin.; Col. 8, 7, 4.—
- II Transf. (rare; not in Cic.).
- A In gen., to fill, cram with any thing: fartum totum theatrum, filled, Ap. Flor. p. 353, 37: infinitis vectigalibus (rex) erat fartus, Vitr. 2, 8 med.; Cat. 28, 12.—
- B To stuff or cram into: in os farciri pannos imperavit, Sen. Ira, 3, 19: totum lignum in gulam, id. Ep. 70 med.: ischaemon in nares, Plin. 25, 8, 45, § 83: hinc farta premitur angulo Ceres omni, i.e. copious, abundant, Mart. 3, 58, 6.
- —Hence, fartum (farctum), i, n., stuffing, filling, inside: intestina et fartum eorum, cum id animal nullo cibo vivat, etc., Plin. 28, 8, 29, § 117; Col. 5, 10, 11; id. Arb. 21, 2 (for which: pulpa fici, Pall. 4, 10): viaticum, a filling for the journey, Plaut. Trin. 5, 2, 45 (1169), acc. to Ritschl.—Comically: fartum vestis, i. q. corpus, Plaut. Most. 1, 3, 13 (169) (but in Plaut. Mil. 1, 1, 8 (8), read stragem, v. Ritschl ad h. l.).
farcio, farsī, fartum, īre (φράγ-νυ-μι, φράσσω), stopfen, I) im allg.: pannos in os, Sen.: lignum totum in os, Sen.: ischaemonem in nares, Plin.: poet., hic farta premitur angulo Ceres omni, hier füllt C. gedrängt voll jeden Hofwinkel, Mart. – II) prägn., stopfen = stopfend anfüllen, vollstopfen, A) eig.: 1) im allg.: medios parietes fractis caementis, ausfüllen, Plin.: pulvinus rosā fartus, Cic. – 2) insbes.: a) mit Füllsel stopfen, farc. intestinum, eine Wurst machen, Apic. 2, 55 u. 58 u. Isid. 20, 2, 28: fartum intestinum e crassundiis, Varro LL. 5, 111: ventriculus fartus, Magenwurst, Hyg. fab. 126: ventriculus coriandro fartus, Plin. 29, 60: lepus farsus, Apic. 8, 397. – b) vollstopfen = vollfressen, cutis farta distenditur, Hieron. epist. 22, 16: edaces et se ultra quam capiunt farcientes, Sen. ep. 108, 15: quemadmodum non impleat ventrem, sed farciat, Sen. ep. 119, 14. – c) Geflügel stopfen = mästen, gallinas et anseres, Cato: palumbes, Varro. – Partic. subst. farcientes, Col. 8, 7, 4. – B) übtr., ganz anfüllen, fartum totum theatrum, gestopft voll, gedrängt voll, Apul.: nam (Croesus) infinitis vectigalibus erat fartus, er besaß Einkünfte die Hülle u. Fülle, Vitr. – ➳ a) Partiz. auch farsus, a, um, Petron. 69, 6. Ven. Fort. 9, 7, 34. Apic. 4, 133 u. 8, 397; u. farcitus, Cassiod. inst. div. litt. 22. – b) subst., fartum, ī, n., s. bes.
See: farcire
farcĭō, (12) farsī, fartum, īre, tr., remplir, garnir, fourrer, bourrer : Cic. Verr. 2, 5, 27 ; Plin. 29, 60 ; Sen. Ep. 108, 15 ; 119, 14 || engraisser [des animaux] : Cato Agr. 89 ; Col. Rust. 8, 7, 4 || enfoncer, introduire : Sen. Ira 3, 19, 4 ; Ep. 70, 20 || [fig.] gorger, remplir : Catul. 28, 12.
➳ autres participes : farsus Petr. 69, 6 ; Apic. 4, 133 ; farcitus Cassiod. Inst. div. 22.
farciō —, fartus, īre
- FARC-, to stuff, cram: pulvinus rosā fartus.