farcio
farcio, to stuff, cram
Could not find farta in Logeion dictionaries.
farta perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of farcio
farta neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural of fartum
farcĭo, farsi, fartum, sometimes farctum (post-class. form farsum, Petr. 69, 6; Apic. 4, 2; 8, 8; and farcītum, Cassiod. Inst. Div. Litt. 22), 4, v. a. [Gr. φρακ-, φράσσω, to shut in; cf. Lat. frequens; Germ. Berg, Burg], to stuff, cram, fill full (class.).
- I Lit.
- A In gen.: pulvinus perlucidus Melitensi rosa fartus, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 27: medios parietes farcire fractis caementis, Plin. 36, 22, 51, § 172: intestinum, Apic. 2, 3: mustelae ventriculus coriandro fartus, Plin. 29, 4, 16, § 60: Jovis satelles jecore opimo farta et satiata, etc., Cic. Poët. Tusc. 2, 10, 24; cf.: edaces et se ultra quam capiunt farcientes, Sen. Ep. 108.—
- B In partic., to fatten an animal, = saginare: gallinas et anseres sic farcito, Cato R. R. 89; Varr. R. R. 3, 9 fin.; Col. 8, 7, 4.—
- II Transf. (rare; not in Cic.).
- A In gen., to fill, cram with any thing: fartum totum theatrum, filled, Ap. Flor. p. 353, 37: infinitis vectigalibus (rex) erat fartus, Vitr. 2, 8 med.; Cat. 28, 12.—
- B To stuff or cram into: in os farciri pannos imperavit, Sen. Ira, 3, 19: totum lignum in gulam, id. Ep. 70 med.: ischaemon in nares, Plin. 25, 8, 45, § 83: hinc farta premitur angulo Ceres omni, i.e. copious, abundant, Mart. 3, 58, 6.
- —Hence, fartum (farctum), i, n., stuffing, filling, inside: intestina et fartum eorum, cum id animal nullo cibo vivat, etc., Plin. 28, 8, 29, § 117; Col. 5, 10, 11; id. Arb. 21, 2 (for which: pulpa fici, Pall. 4, 10): viaticum, a filling for the journey, Plaut. Trin. 5, 2, 45 (1169), acc. to Ritschl.—Comically: fartum vestis, i. q. corpus, Plaut. Most. 1, 3, 13 (169) (but in Plaut. Mil. 1, 1, 8 (8), read stragem, v. Ritschl ad h. l.).
farcio, farsī, fartum, īre (φράγ-νυ-μι, φράσσω), stopfen, I) im allg.: pannos in os, Sen.: lignum totum in os, Sen.: ischaemonem in nares, Plin.: poet., hic farta premitur angulo Ceres omni, hier füllt C. gedrängt voll jeden Hofwinkel, Mart. – II) prägn., stopfen = stopfend anfüllen, vollstopfen, A) eig.: 1) im allg.: medios parietes fractis caementis, ausfüllen, Plin.: pulvinus rosā fartus, Cic. – 2) insbes.: a) mit Füllsel stopfen, farc. intestinum, eine Wurst machen, Apic. 2, 55 u. 58 u. Isid. 20, 2, 28: fartum intestinum e crassundiis, Varro LL. 5, 111: ventriculus fartus, Magenwurst, Hyg. fab. 126: ventriculus coriandro fartus, Plin. 29, 60: lepus farsus, Apic. 8, 397. – b) vollstopfen = vollfressen, cutis farta distenditur, Hieron. epist. 22, 16: edaces et se ultra quam capiunt farcientes, Sen. ep. 108, 15: quemadmodum non impleat ventrem, sed farciat, Sen. ep. 119, 14. – c) Geflügel stopfen = mästen, gallinas et anseres, Cato: palumbes, Varro. – Partic. subst. farcientes, Col. 8, 7, 4. – B) übtr., ganz anfüllen, fartum totum theatrum, gestopft voll, gedrängt voll, Apul.: nam (Croesus) infinitis vectigalibus erat fartus, er besaß Einkünfte die Hülle u. Fülle, Vitr. – ➳ a) Partiz. auch farsus, a, um, Petron. 69, 6. Ven. Fort. 9, 7, 34. Apic. 4, 133 u. 8, 397; u. farcitus, Cassiod. inst. div. litt. 22. – b) subst., fartum, ī, n., s. bes.
See: farcire
farcĭō, (12) farsī, fartum, īre, tr., remplir, garnir, fourrer, bourrer : Cic. Verr. 2, 5, 27 ; Plin. 29, 60 ; Sen. Ep. 108, 15 ; 119, 14 || engraisser [des animaux] : Cato Agr. 89 ; Col. Rust. 8, 7, 4 || enfoncer, introduire : Sen. Ira 3, 19, 4 ; Ep. 70, 20 || [fig.] gorger, remplir : Catul. 28, 12.
➳ autres participes : farsus Petr. 69, 6 ; Apic. 4, 133 ; farcitus Cassiod. Inst. div. 22.
farciō —, fartus, īre
- FARC-, to stuff, cram: pulvinus rosā fartus.