fertum
fertum (ferct-), i, n. [fertor],
- a sort of oblation-cake, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 14; Cato R. R. 134, 2; 141, 4; Pers. 2, 48.
fertum, altlat. ferctum, ī, n., ein aus Gerstenschrot mit Öl u. Honig bereiteter Opferfladen (vgl. Paul. ex Fest. 85, 9 [wo firctum]. Isid. 6, 19, 24), Cato r. r. 134. § 2 u. 4; 141, 4. Pers. 2, 48: verb. strues (Opfergebäck) atque fertum, Fab. Pict. bei Gell. 10, 15, 14, strues fertaque, Act. fr. arv. a. 184 im Corp. inscr. Lat. 6, 2099 pagin. III, 21.
~um,messelac
~um,mœsselac
fertum (13) (ferctum), ī, n. , sorte de gâteau sacré : Fab. Pict. d. Gell. 10, 15, 14 ; Cato Agr. 134, 2 ; Pers. 2, 48.
Fair. Charta Matthæi Comitis Boloniæ apud Baluzium tom. 2. Hist. Arvern. pag. 97 :
Concessi etiam ob amorem Sancti
(Jodoci) et utilitatem Ecclesiæ Fertum ejusdem quod est viii.
Kal. Augusti, per quindecim dies prolongari, et cum omni libertate ratum et perpetuum
haberi. Vide Feriæ 3.Inferni, ut et S.
Michaelis, vulgo appellatur ; quod ultimum nomen sortita est a Michaella Caroli VI. filia, ut scribit Juvenal. de Ursinis ad ann. 1394. Hist. ejusd. reg. Hist. episc. Autiss. tom. 1. Bibl. MSS. Labbei pag. 508 :
Petrus de Mornayo episcopus acquisivit magnam
partem domorum episcopalium, quæ sunt Parisiis contiguæ portæ, quæ nominatur Inferni,
licet antiquitus solebat nominari de Ferto.