fustare

1 fustare v. frustrare

2 fustare v. fuscare(4)

3 fustare [LLgl., cf. DuC, OF fuster] , to beat w. sticks. ~atus, fustibus cesus GlC F 413; si tua viperea nequeat conjux superari / famine mellito, fustari verbere vites D. Bec. 1998; si vero aliqua mulier, concubina alicujus, amasium suum habere voluit sponsum, ita quod dicat eum per vim rapuisse, et visa fuerit per matronas nullam deflorationis lesionem sustinuisse et clamorem inter vicinos auditum non fuisse, et ipsa offerat se hoc judicio probatura, non audiatur, sed ~ata recedat. quare? quia multe mulieres sunt malitiose et maligno spiritu perturbate, que vellent vitam suam in casum ponere ut amasium suum, quem odio habent, possent interficere innocentem Cust. Norm. 50. 4 (cf. ib. 50. 5: mulier vero ~ata recedat; ib. 50. 8: vidua ~ata recedat); 1248 fugavit cum clamore canum et cornuum, viz. cum brachettis et leporariis tristatis et cum archariis ~atis JustIt 952 r. 27.