fustibalus
fustĭbălus, i, m. [vox hibr., from fustis and βάλλω],
- a sling-staff, an offensive weapon consisting of a staff with a sling attached, Veg. Mil. 3, 14; cf. the preced. art.
fūstibalus, ī, m. (fustis u. βάλλω), eine Kriegsmaschine, bestehend aus einem langen Stocke mit einer Schleuder in der Mitte, der Schleuderstock, Veget. mil. 1, 16 u. ö.
fūstĭbălus, ī, m. (fustis, βάλλω), fustibale, fronde attachée à un bâton : Veg. Mil. 1, 16.
Aggeribus, plateis, onagris, Fustibalisque
Assultus ineunt, cunctis utensilibusque.
Ubi forte legendum Fundibalisque. Vide in hac voce.
Fustibalumdescribit :
Fustibalus, fustis est longus pedibus quatuor, cui per medium ligatur
funda de corio : et utraque manu impulsus prope ad instar onagri dirigit saxa.
Hincfustibaloutitur. Editus habet
Fundibulator. Vide in Fundibalum.
Fustibălus
A kind of sling. See Funda.