graphia
hec ~ia, i. scriptura, unde hic graphius, i. stilus
ortografia dicitur ab ‘orthos’, quod est ‘rectum’ et ‘~ia’ quod est ‘scriptura’
De Graphiæ prolatore, ut eam affirmet. Mox : Statutum
est, ut scripturam prolator affirmet. Epitaphium Pacifici Archidiac. Veronensis,
apud Ughellum tom. 5. pag. 609 : Glosam veteris et novi Testamenti posuit,
horologioque carmen speræ cœli optimum, plura alia Graphiaque prudens invenit,
etc. A graphia seu scriptura, Graphariiet
Graphiariiappellati postmodum Notarii et Commentarienses, nostris
Guillermus
Rochetel Dominus de Sassy ejusdem Christianissimi Regis Consiliarius et Status regni a
secretis, ut etiam dicti Ordinis S. Michaelis ab actis seu Grapharius. Acta S.
Basilii Episc. Cæsaræens. tom. 2. Junii pag. 933 : Nobili Christophoro van Volden
primo Brugensium Graphiario.