grantare

grantare [AN granter, OF creanter < *credentare] , to promise on one’s faith, grant. b (w. inf. or quod). 1140 donationem quam pater meus ‥ fecerat ecclesie S. Marie de Radingia ‥ ~o et concedo Eng. Feudalism 245n; c1160 me dedisse ‥ monachis de E. v s. terre ‥ tali conditione quod si ‥ Rogero de O. terram suam reddiderim ‥ illis escambium reddam ad grantum suum ‥ et preter hoc ~o illis ‥ donationem patris mei de terra A. Cart. Eynsham I 74; c1200 idem ‥ in presentia nostra crantaverunt ‥ rex Anglie et comes S. Quintin’ RChart 96a; 1268 damus ‥ ecclesie nostre ‥ domos ‥ quas habemus apud Lugdunum ‥ si dominus temporalis de cujus feodo sunt hoc voluerit consentire vel ~are Test. Ep. Heref. 2.  b a1175 concedo et ~o Johanni de W. ‥ tenere de me ‥ illam hydam terre CalCh II 152; 1217 volumus et creantamus quod ‥ capient de ‥ rebus regni nostri ‥ ubicunque ea invenerint, ad valenciam predicte pecunie Pat 114; craantavimus reddere ‥ vjm m. Ib. 115; 1224 nos concessisse et firmiter craantasse quod [etc.] Ib. 483.