granicarius
granicæ, seu prædio rustico, vel f. horreo. Statutum Capituli sancti Martini Turon. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 63 :
Anno Domini
dccccxxii. Calendis videlicet Junii hortatu et suasione atque servitio
cujusdam fidelis fratris gregis inclyti Confessoris Christi B. Martini, Adam Sacerdotis
et Granicarii, necnon et Pseudoforensis villæ Præpositi, statuerunt, etc. Exstat
apud Lobinellum tom. 2. Hist. Britan. col. 290. Epistola Gregorii Papæ directa Magistro
Radulpho Granicario S. Martini Turonensis. Vide Grangiarius in
Granea, et Granatarius suo loco.