grangerius
grangiæseu prædio rustico, apud monachos, vulgo
Grangeriedicebatur. Interrogat. Templar. ann. 1310. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 176. col. 2 :
Item Drohetus...
confessus fuit, requisitus, quod in Francia, in quadam grangia, quæ vocatur Molendines,
fuit receptus ;... qui dictus frater Johannes (de Cinus) erat Grangerius
dicti loci de Molendines. Lit. remiss. ann. 1382. in Reg. 121. Chartoph. reg.
ch. 92 : In dicta grangia Grangerium seu custodem ejusdem violenter ceperunt et
apprisionaverunt ;... dictum Grangerium nequaquam a manibus eum detinentium habere
potuerunt, cum unus ipsorum prædonum cum dicto Grangerio suo prisionario ad logiamentum
suorum aliorum complicum prius recurrisset. Charta admortisat. ann. 1476. in
Reg. 204. ch. 24 : L'umble supplication de noz chiers et bien amez les religieux
Grangier et couvent de N. D. de Vic de Fezensac... avons receue, contenant que ja pieça
feu Jehan... conte d'Armaignac..... donna et laissa à ladite église et Grangerie la
somme de 50 escus d'or. Grangierpræterea nuncupabatur, Prædii rustici conductor. Lit. remiss. ann. 1411. in Reg. 165. ch. 223 :
Perrinet Ferrant pour
homme, Grangier, labou in Ch. ann. 1425. ex Tabul. Cartus. B. M. de Parco. Vide
Grangiarius in Granea.