instillatio
instillātĭo, ōnis, f. [instillo],
- a dropping in, instillation: lactis, Plin. 29, 6, 39, § 133; Pall. Nov. 10.
īnstīllātio, ōnis, f. (instillo), das Einträufeln, canini lactis, Plin. 29, 133: urinae humanae, Pallad. 12, 10.
tertiam rem complent colliria et ~ones in oculis
de ambulatorio supra murum refectorii, pro eo quod nequivimus servare plumbum absque ~one pluvie supra murum
īnstīllātĭō, ōnis, f. (instillo), instillation : Plin. 29, 133 ; Pall. 12, 10.
Normanni...
chirographa Chartas vocabant, et chartarum firmitatem cum cerea impressione per
uniuscujusque speciale sigillum sub Instillatione trium vel quatuor testium astantium
conficere constituebant. Hickesius Dissertat. pag. 74. emendat vel interpretatur
Intitulatione. Subscriptio dici potuerit
InstillatioScriptori Barbarolatino, quod testis nomen suum quasi
instilletchartæ, quam subscribit.
Intitulatio. Vide novum Tract. diplom. tom. 4. pag. 785.