instinctus
instinctus2, instigation
Could not find instinctum in Logeion dictionaries.
instinctum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine accusative singular of instinctus
instinctum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of instinguo
instinctus, a, um, Part., from instinguo.
instinctus, ūs, m. [instinguo],
- instigation, impulse (class.; mostly in abl. sing.): oracula, quae instinctu divino afflatuque funduntur, inspiration, Cic. Div. 1, 18, 34; id. ib. 1, 6 fin.; 1, 31, 66: sine caelesti aliquo mentis instinctu, id. Tusc. 1, 26: instinctu decurionum, Tac. H. 1, 70: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30: ex instinctu deorum dicere, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 5.
īnstīnctus, ūs, m. (instinguo), die Anreizung, Eingebung, der Antrieb, instinctu divino, Cic.: instinctu decurionum, Tac.: non impetu et instinctu nec ore uno fluens, nicht aus Erregung u. Begeisterung u. einem Munde strömend, Tac. ann. 14, 16: instinctu Musarum, Lact.: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30, 1: sequi classici vocantis instinctum, Ps. Quint. decl. 4, 19.
obsecrans ‥ ut nemo ‥ hoc nostrae devotionis donum aliquo temeritatis ‥ ~u disrumpat
ipse dono regis ‥ xij villas habuit, ‥ sed eas molimine et ~u Lanfranci ‥ idem rex ei abstulit
W. Aucensis comes, ~u religiose conjugis sue L., abbatiam ‥ construxit
filius autem concubinam ‥ postea superinduxit, cujus ~u paulo post a domo sua, quam ipse fecerat, patrem ejecit
divino admonitus ~u
cum ‥ divine miserationis ~u
Spiritus Sanctus in eis supplebat interiori ~u quod alii solent recipere per exteriorem doctrinam
hoc credo factum est ‥ quodam divino motu vel instingtu
ad ~um antichristi ‥ contra fidem dimicantibus
diabolico ~u
quidam monachus ‥ qui demoniaco ~u furtis reatum perpetravit
monacus ‥ marsupium ‥ ~u demonico furatus est
~u demonis et consilio pravorum hominum
~u hostis generis humani
jus naturale, quod docuit omnia animalia natura, i. e. per ~um nature
anima intellectiva [dat signa ] que proferuntur sine deliberacione, set quodam ~u naturali
~u nature
miser ergo pictor per ignaviam impugnat ~um naturalis sollertie que viget in bestiis
thesaurus ‥ scientie, quem omnes homines per ~um nature desiderant
1 īnstīnctus, (16) a, um, part. de instinguo.
2 īnstīnctŭs, (12) ūs, m. , instigation, excitation, impulsion : Cic. Tusc. 1, 64 ; Tac. H. 1, 70 ; instinctu divino Cic. Div. 1, 34, par une inspiration divine.
- 1. aansporing, ingeving; ➤ instinctu divino; instinctu decurionum;
- 2. geestdrift, inspiratie; ➤ furore et instinctu flagrans.
īnstinctus (1)
- P. of instinguo.
instinctus ūs), m
- instinguo, instigation(only ablsing.): instinctu divino, by inspiration.