litania
lĭtănīa, ae, f., = λιτανεία,
- a public form of prayer to God, a litany: litanias facere, Sid. Ep. 5, 7; Cod. 1, 5, 6.
litanīa, ae, f. (λιτανεία), das öffentliche Beten zu Gott, die Litanei, Sidon. epist. 5, 7, 4: facere litanias, Cod. Iust. 1, 5, 3.
unde letaniis, quibus Dominum pro nostris imploramus excessibus atque innumeris peccatis quibus eum offendimus, sanctum Gregorium nobis in amminiculum vocamus
fletibus ‥ inter laetanias resonantibus
subsequatur letania [AS: ] quam universi ‥ prostrati ‥ compleanthalig ben
cantent ‥ septem psalmos et ~iam
si excellentie vestre visum fuerit, tam in letaniis quam in privatis orationibus locum habeat
quotiens ~ias repeto
letanie que sunt sanctorum invocationes
preces cum ~ia
die septimo kalendarum Maiarum, juxta ritum Romanae ecclesiae, quae et laetania major apud eam vocatur ‥
quem accipiens, quaedam muliercula reduxit in orbem et sic permansit a theophania Domini usque ad letaniam majorem
vij psalmos cum letania majori decantabant
librum septem psalmorum cum magna latenia [(sic ]
in majoribus ~iis cruces nigrae vestibus induebantur
in eodem anno post pascha in ambitu letanias cometa apparuit
hec letenia,a letenyboke
hec †laturia,a letenyboke
ut ignoratis poesibus ignoretur Hieronymus, Augustinus, Boetius, Lactantius, Sidonius, et plerique alii quorum ~iam prolixum capitulum non teneret
lĭtănīa, æ, f. (λιτανεία), prière : Sid. Ep. 5, 7 ; litanias facere Cod. Just. 1, 5, 3, prier en commun.