loca
lŏca, v. locus.
Quemcumque dux
de jure, sicut tenetur, citaverit ; ille si citatus non comparet ad primam citationem,
emendam solvere tenetur, quæ Loca vocatur. Mulcta ergo est ob desertum
vadimonium.Multa de iis Locis, quæ dicuntur Venerabilia,
tam Monasteria Passim in Cod. in Capitul. 1. ann. 806. cap. 15. in Capitul. 1. ann.
819. cap. 6. in lib. 4. Capitul. cap. 19. in Lege Longob. lib. 2. tit. 18. § 3. Loca pia, in Charta ann. 1239. t. 1. Maceriarum Insulæ Barbaræ pag. 152.