localitas
lŏcālĭtas, ātis, f. [locus],
- locality, as a necessary quality of bodies, Claud. Mam. Stat. Anim. 3, 3; 4.
locālitās, ātis, f. (localis), die Örtlichkeit, als notwendige Eigenschaft der Körper, Claud. Mam. de stat. anim. 3, 3 sqq.
localis ‥, unde †locaciter adverb. et hec †locacitas, -tis [MS: localiter ‥ ~as ]
deitas est natura incircumscriptibilis, ita ut ‥ excludatur ~as cum temporalitate
licet ‥ ~as que inest creature sit quasi quedam ymago immensitatis, sicut tempus eternitatis ‥
~as, continuitas, magnitudo, parvitas dimensionem
~ati et immobilitati substanciarum spiritualium secundum locum
lŏcālĭtās, ātis, f. , propriété dʼêtre dans lʼespace : Mamert. An. 3, 3.
Deus meus, quare me dereliquisti, sic argumentatur,
ut probet animam illocalitere corpore discedere :
Si enim non discessit,
non dereliquit, si dereliquit, utique discessit. Objice nunc igitur Localitatem
Deo. Utitur etiam cap. 3. S. Benedictus Anian. adv. Felicianam impietatem, apud
Baluz. tom. 5. Miscell. pag. 35 : In terra erat tunc temporis Localitate inter
homines homo, et in cœlo se esse dicebat filium hominis ; quia qui filius hominis erat
Localitate, idem Filius erat Dei immensitate.