manser
mānser, v. manzer.
est illegitimus, proprie de scorto natus. Vocabul. utriusque juris. Diploma Ruperti Regis Roman. ann. 1401. apud Tolnerum Hist. Palat. pag. 145 :
Ac
etiam naturales, Manseres, spurios, bastardos, et quoslibet de damnato sive illicito
coitu procreatos, etc. Vide Manzer.