mititia
[(Catherina ] Moysi connumeratur suavi mititia
cum inturbata ~a habere intencionem merendi bona patrie
in veteri testamento viguit rigor juris. quem sequebatur ~a, sic oportet esse in novo
hunc rex miticia, necnon terroribus arctat
miticie radiis populus jubilando nitescit
Mitis, Mansuetudo, apud Ebrardum Bethun. lib. contra Valdenses cap. 2. pag. 56.
Castitas, Mititas, sobrietas, benevolentia, etc. Charta ann. 1383. apud
Marten. tom. 1. Anecd. col. 1589 : Regalis consuetudinis innata Mititas benigna
compassione subveniat. Occurrit præterea quod S. Laurent. Justin. in ligno
vitæ tract. de Charit. cap. 5.